Po katastrofie

Wydarzyła się tragedia. Zginęło wiele niezwykle wartościowych dla Polski osób.

Sam prezydent Kaczyński nie miał dla mnie udanej prezydentury i była ona dla mnie zawodem, choć bez wątpienia był on najlepszym polskim prezydentem po 1989 roku.

Teraz czas na żałobę, która będzie okazją do zadumy nad losem i dorobkiem tragicznie zmarłych. Lecz z bieżących, wciąż istotnych spraw, niepokoi mnie scenariusz jaki rysuje konstytucja.

Zdaję sobie sprawę, że „demokracja” w Polsce ma charakter fasadowy. Że spory polityczne, których jesteśmy świadkami są nierzadko dobrze wyreżyserowanymi spektaklami. Mimo wszystko dostrzegam jednak realną różnicę w pojmowaniu polskiej racji stanu pomiędzy Lechem Kaczyńskim, a Bronisławem Komorowskim.

Martwi mnie fakt, że teraz marszałek Komorowski, z całym swoim niejasnym bagażem powiązań z komunistycznymi służbami, będzie mieć nagle dostęp do dokumentów, do których miał wgląd prezydent Kaczyński.

Wiem, że informacje ważne dla bezpieczeństwa Polski są znane nie tylko polskim służbom i politykom, lecz także służbom specjalnym obcych państw. I informację te mogą być wykorzystywane przeciw naszemu krajowi. Ale zawsze jest dodatkowym zagrożeniem fakt, kiedy tak podejrzana osoba jak marszałek Komorowski niespodziewanie obejmuje czołowe stanowisko w Polsce.