Perswazja...

Własne zdania powstają zwykle z cudzych niedomówień. Władysław Grzeszczyk

Wczoraj.

Telefon.

Odbieram.

Głos po drugiej stronie:

-Are you talking to me?

Roześmiałam się na głos:-)

Po wtóre - ile komunikatów było zawartych w tej jednej frazie!

To jako dopowiedzenie do wczorajszego wpisu, a dziś na warsztacie - perswazja...

Przyjaciółka namówiła mnie na film o tym tytule.

Całość z polskim lektorem na youtube.

Historia dwojga, którym powikłała życie perswazja innych.

Bo mezalians, bo co ludzie powiedzą, bo ślub odpada.

Spotykają sie po wielu latach - on nadal samotny, ona odrzuca konsekwetnie oświadczyny ...właściwych fatygantów.

Czyli chwila, dobry moment - by wyjaśnić sobie pomyłkę, grzech zewnątrzsterowności i zaprosić spełnienie.

Ale nie...

Moc dawnej perswazji nie zgasła...

Do tego oboje potykają się o niedobre rozumienie dumy, poobijane ego, cichy żal....

Poplątana fabuła, by finalnie wszystko dobrze się skończyło.

W tamtej epoce perswazja była niejako na porządku dziennym.

Taranowała wybory serca, dla etykiety, oceny społeczeństwa, rodowych planów - także majątkowych.

A dzisiaj?

Czy na pewno jesteśmy wolni od imadła perswazji innych?

Czy jesteśmy wolni od autoperswazji?

Perswazja zachowuje się jak rozbuchany chwast, gdy gleba nasiąknięta jest niedomówieniami.

O wiele łatwiej, szybciej - werbalizujemy zarzuty, cały pakiet mechanizmów obronnych - a prawda na kompoście milczenia.

Nawet nie wiemy kiedy gubimy siebie, własne zdanie - asymilując jako swoje wartości, azymuty - pomysły innych.

Czasem budzimy się, nie rozpoznając własnej drogi życia.

A w głowie jedna myśl...To nie moja bajka.

Pomiędzy perswazją a radą jest bardzo cieńka granica.

Jeśli rada to najdelikatniejsza forma odmowy pomocy, perswazja nie ma pomóc nam, ale autorom perswazji.

Mowa o dorosłości, bo etap dorastania będzie się dokonywał z mniej lub bardziej celnymi perswazjami w tle.

Nie jesteśmy bezbronni wobec perswazji innych - ale tylko wtedy, gdy wewnętrzsterowność jest naszym walorem.

A nie jest ona organem, z którym się rodzimy.

Jeśli nie dokonamy rozpoznania siebie, własnej architektury, preferencji - resztę zycia spędzimy jako plastelina w dłoniach innych.

Aspekt odwagi ma ogromne znaczenie.

Jeszcze większe - wobec samych siebie.

Życie i tak kocha supłać dni, lata - od tak z kaprysu, ze naturalnej swej właściwości.

Perswazje zaciskają te supły.

Niedomówienia oślepiają nas, oślepiają innych.

Szybciej ujawnią kontury kłamstwa niż zarys prawdy.

Czysta talia - to być sobą.

Bo znaczą karty jedynie manipulacje innych, by zaistniała nasza przydatność wobec ich zamysłów. Pula dla nich...

Chcemy opinii innych w danej sprawie, gdy dławi nas niepewność gdzie, jak i po co?

To naturalne i niegroźne.

Wystarczy tylko pamięć siebie i filtr dojrzałości mentalnej.

Takie tam sobotnie...Remains of the Day & Night....