5 obserwujących
69 notek
70k odsłon
262 odsłony

Prześladowanie chrześcijan współcześnie

Wykop Skomentuj2


„Chrześcijanie to świnie. Nie zasługujecie, by żyć! To słowa, jakie wypowiedział

bojówkarz ekstremistyczny do chrześcijanina Elii Gargousa porwanego na obrzeżach

Rableh, w zachodniej Syrii, przez islamskich terrorystów z Frontu Al Nusra”

Aksjologiczne i prawne podstawy wspierania chrześcijan prześladowanych za wiarę oraz przeciwdziałania skutkom nietolerancji religijnej

I. Definicje, przyczyny prześladowań i podstawowe gwarancje

Wstęp. Uzgodnienie pojęć

„W filozofii Nietzschego, Freuda, Marksa, Heideggera, Sartre’a spotykamy twierdzenie, że religia nie jest zjawiskiem koniecznym, pozbawiona jest stałych, niezbędnych podstaw w naturze człowieka. Teoretycy takiego poglądu są zdania, że religijność wytwarza się i pozostaje jako wynik różnorakich warunków społecznych i przemian ekonomiczno-historycznych. Powstaje w niekorzystnych warunkach bytowych człowieka i może zniknąć wraz z ich poprawą” .

Według wielu badaczy zjawiska religijności (W.H. Clark, R. Otto, G. Jung, V.E. Frank, G. Allport) religia jest stałym i naturalnym czynnikiem życia ludzkiego. Człowiek potrzebuje i poszukuje kontaktu z Bogiem, często nawiązuje z Nim bardzo bliski kontakt, bardzo potrzebny w trudnych sytuacjach życiowych. Dzięki wierze i przyjętym dogmatom, człowiek wierzący może zająć jasno określoną, pozytywną postawę wobec samego siebie, innych ludzi i całego otaczającego go świata .

W tym kontekście prześladowania religijne są bez wątpienia jedną z najjaskrawszych postaci łamania praw człowieka. Dotykają one wyznawców wielu religii, jednak - jak wskazuje Instytut na Rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris - „Chrześcijanie są najbardziej prześladowaną grupą na świecie – jednoznacznie wynika to z globalnych badań przeprowadzonych przez organizacje pozarządowe, takie jak Open Doors czy The Center for Studies on New Religions. Wyznawcy Chrystusa tylko z powodu swojej religii padają ofiarą mordów, gwałtów, grabieży i wypędzeń z miejsc zamieszkania” .

 Działania antychrześcijańskie mają różne oblicza. Może to być np. „uprzejme prześladowanie”, jak zdefiniował papież Franciszek sytuację, gdy chrześcijanin „nie postępuje zgodnie z kanonem nowoczesnych przepisów” rozumianych jako wzorce czy też kody kulturowe zlaicyzowanej cywilizacji . Jest to forma nietolerancji, która „przybiera pozory kultury, maskuje się jako coś nowoczesnego, jako postęp”. Z drugiej strony są masowe mordy, mające wszelkie cechy zbrodni przeciw ludzkości i ludobójstwa. Dotyczy to przede wszystkim terenów Bliskiego Wschodu, Syrii i Iraku ale także Egiptu, Libii i innych krajów, takich jak Nigeria czy Republika Środkowoafrykańska. Pomiędzy tymi stanami jest cała masa ludzkich działań i zachowań, które także stanowią jaskrawe przykłady łamania praw człowieka. „Prześladowanie ma miejsce także wtedy, gdy chrześcijanie z powodu swojej wiary tracą miejsca pracy lub środki na utrzymanie; kiedy dzieci z powodu swojej wiary lub wiary rodziców nie mogą dostać się do szkół lub mają ograniczone szanse zdobycia wykształcenia; kiedy chrześcijanie z powodu presji otoczenia lub w obawie o swoje życie muszą opuścić swoje rodzinne strony” . Tego rodzaju dyskryminacja jest bezwzględnie zakazana przez międzynarodowe konwencje i deklaracje, które przedstawię poniżej. „Tak samo jak w przypadku, kiedy zabrania się chrześcijanom budowania kościołów, czy spotykania się w prywatnych domach; jak również gdy przez uciążliwe procedury utrudnia się lub wręcz uniemożliwia rejestrację chrześcijańskiego kościoła bądź organizacji” .

 Ważne jest poczynienie rozróżnienia pomiędzy prześladowaniem religijnym a dyskryminacją religijną, o której wyżej wspomniano oraz zdefiniowanie zbrodni ludobójstwa. Sposobów definiowania tych zjawisk jest wiele. Jak pisze J. Ignasiak, na poziomie terminologicznym definicje te nie są dokładnie określone. „Z jednej strony prześladowanie ze względu na przynależność wyznaniową utożsamiane jest z dyskryminacją […]. W innym ujęciu okazuje się, iż dopiero w drastycznych przypadkach dyskryminacja prowadziła do prześladowań, a nawet ludobójstwa . Słusznym wydaje się przyjęcie, iż z dyskryminacją mamy do czynienia wtedy, gdy określone podmioty traktowane są w sposób zróżnicowany, w kontekście porównywalnych sytuacji lub warunków. Jeśli tego rodzaju postępowanie ma charakter powtarzalny i zdecydowanie większe natężenie, to można zakwalifikować je jako prześladowanie” . Organizacja Pomoc Kościołowi w Potrzebie wskazuje, że „prześladowanie chrześcijan utożsamiać należy z motywowanym wrogością na tle religijnym działaniem w złej intencji” . Z kolei A. Mordel wskazuje, że w języku angielskim dla oddania polskiego terminu „prześladowanie” używane jest generalnie określenie persecution, jednak rzadko znajduje ono zastosowanie w opisach sytuacji chrześcijan w Europie, gdyż zarezerwowane jest bardziej dla oddania sytuacji, w których dochodzi do systematycznego nękania powszechnie rozumianego jako stosowanie więzień, tortur, egzekucji i konfiskat mienia. Dla oddania położenia chrześcijan europejskich raczej używa się terminów intolerance czy discrimination. Doniesienia medialne najczęściej wspominają właśnie o nietolerancji wobec chrześcijan w Europie lub ich dyskryminacji, lokując tą pierwszą w wymiarze społecznym, tą drugą zaś – w wymiarze prawnym . Wskazuje się przy tym na trzy poziomy ataków wynikających z nietolerancji i dyskryminacji chrześcijan: poziom społeczny (np. negatywne stereotypy, społeczne wykluczenie), poziom prawny (np. dyskryminujące prawo lub stronnicze orzeczenia sądów) i poziom polityczny (wykluczenie ze sfery publicznej) . Ponadto częstym zamiennikiem słowa „prześladowanie” w sprawozdaniach i opracowaniach anglojęzycznych jest „marginalizacja chrześcijan w Europie”, co odnosi się do „zjawiska lepszego traktowania wyznawców innych religii, których przedstawiciele stanowią mniejszość w danym społeczeństwie” .

Wykop Skomentuj2
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Społeczeństwo