terapia

Udają jedynie obecność

Gdy nie wiesz,kim jesteś

Co w tobie także udaje obecność

A nie jest lub bywa – sam nie wiesz

Gdy płaczesz i płaczesz i nie ma końca

Łzom jak potokom rwącym

A śmiech zabija bezczelnie

Gdy samotność zagląda ci w okna

A łoże staje się Madejowym

Gdy wódka wysycha w południe

A południe jest nocą i nocą się staje

Zapisujesz a chichot twoim czytelnikiem

Gdy łza zatęchła na policzku pali

A niemym korowodem daremny różaniec

Niemota się wgryza i odbiera sensy

Potrzebny ci powrót do miejsca wygnania

Do miejsca zranienia

I siła rozumienia..

I siła zrozumienia

I siła wybaczenia..

Nic więcej

By nigdy więcej..