Blog
It's only Rock'n'Roll
Lubicz
Lubicz Czaplicki56@gmail.com / grafik
49 obserwujących 358 notek 382683 odsłony
Lubicz, 19 sierpnia 2010 r.

Chłopiec spod Barbakanu.

Jest taki pomnik w Warszawie co do którego mam bardzo mieszane uczucia. To ustawiony w cieniu Barbakanu od strony Podwala „Pomnik Małego Powstańca“, „Dziecka-Bohatera” (oryginalna i pierwotna nazwa rzeźby) autorstwa mojego imiennika i nickowo-herbowego krajana Jerzego Jarnuszkiewicza.

Sylwetka malca w za dużym niemieckim hełmie, z przewieszonym przez ramię schmeisserem (co bardzo znamienne bez magazynka) i w wielkich „dorosłych” saperkach. Będąc na Starówce robię wszystko aby ominąć to przygnębiające i smutne dla mnie miejsce. Może dlatego, że za każdym razem nie mogę się pozbyć wrażenia, że coś tutaj jest nieuczciwe, niesprawiedliwe, zainscenizowane i aż do bólu fałszywe.

Podobne odczucie mam oglądając w jakiejś telewizyjnej dokumentacji nazistowską kronikę filmowa pokazującą, na kilka dni przed kapitulacją Berlina, Hitlera odznaczającego żelaznymi krzyżami i po ojcowsku głaszczącego trzęsące się z zimna, emocji i podszytej strachem dumy dzieciaki z Volkssturmu.
 
Niczym natrętne kalki z podświadomości nakładają mi się na to obrazy-zdjęcia z płaczącą z przerażenia i bólu, nagą wietnamską dziewczynka uciekająca przed napalmowym inferno, lub tego zasmarkanego palestyńskiego czternastolatka, z którego izraelscy żołnierze właśnie zdejmują samobójczą kamizelkę z dynamitem, lub tych obwieszonych taśmami amunicji dziesięcioletnich „soldiers“ z dziwnie dorośle-tragicznymi oczyma gdzieś daleko w Somalii, Kongo czy Sierra Leone. Lub, lub, lub ...
 
Skończmy się oszukiwać i skończmy, raz na zawsze, z mitem „bohaterskich“ dzieci. Nie ma „bohaterskich dzieci”, DZIECIto zawsze OFIARY wojny i nas, ludzi dorosłych, ofiary najtragiczniejsze z bolesnych bo ofiary NIEśWIADOME.
 
„Chłopiec spod Barbakanu“ (tak Go nazywam) to nie jest pomnik Bohaterskich Dzieci Powstania, to raczej pomnik naszej (dorosłych) KLĘSKI i BEZSILNOśCI. Jeśli nawet dzikie zwierzęta bronią własnym życiem swoje potomstwo to co powiedzieć o nas, ludziach podobno myślących, a więc śWIADOMIE wysyłających własne dzieci na pewną śmierć?
 
PS. Wiem że oberwę za ten tekst ale musiałem go napisać.
Opublikowano: 19.08.2010 14:19.
Autor: Lubicz
Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

If I could stick my pen in my heart I'd spill it all over the stage Would it satisfy ya or would slide on by ya? Or would you think this boy is strange? Ain't he strayayange? If I could win you, if I could sing you a love song so divine. Would it be enough for your cheating heart If I broke down and cried? – If I criyiyied. I said I know it's only rock and roll But I like it.
Ludzie do mie pisza :)
Czy ty Lubicz złamany ch..u nie powinieneś trzymać fason jak prawdziwy komuch?
Twoje agenturalne teksty (z których jesteś znany) dawno wystawiły ci świadectwo.

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • Czyli jak, jesteś za czy przeciw?
  • Jak zwykle nic nie kojarzysz.
  • Trocki by sie pewnie ucieszyl. I z plakatów, i z Pawlików. "Sygnalista" brzmi w kontekście...

Tematy w dziale