Odwróć

 

 

„nie dostrzegam różnicy między szamanem udającym wilka, a zachowaniem dziecka, które w wilka się bawi”

(Roger Caillois)

 

Pokój pachniał pomarańczami  i ciepłem  ognia , co iskrzył w kominku.  Rozwieszoną wszędzie jedliną .

Z dołu dochodził zapach pieczeni  i pierników.  Świat stawał się domem pełnym zapachów.

-nic tylko brać na język  by zachować w sobie.  Na zawsze.

 

Lula spojrzała na wchodzącą do pokoju matkę:

 

-Wiesz mamusiu -wyobrażałam  sobie wilka , co błądzi miedzy światem ludzkim i światem ze snu.

Jest wygnańcem , który nie ma domu .Uczy się ludzkiej mowy- by móc porozmawiać ze mną.

Spojrzałam przez okno i …  pod lasem stał  wilk !

Dokładnie taki , o jakim rozmyślałam ! Naprawdę !

 

-ależ kochanie- odparła matka –  tu nie ma  i nigdy nie było wilków , wilków gadających tym bardziej- śmiała się już serdecznie:

- jedyne co mogłaś zobaczyć to Fąfiego psa pana Zenka !

Ucałowała dziewczynkę

-Chodź na dół- czekamy z kolacją  już tylko na ciebie!

 

 już w progu drzwi spoważniała i spojrzała na małą Lulę -   a jednak nie !-o czymś mi przypomniałaś:

- muszę przygotować nakrycie dla niespodziewanego gościa.

 

 

 

24.XII.2014