Opowieść Karpia

"zdziwniej i zdziwniej"

( Lewis Carroll w Alicji)

 

Ongi woda bywała słodka

migotała srebrzyście igrając

z wiatrem i słońcem

 

błękit w błękicie

i bieli jasność

 

ongi  wraz z mymi braćmi ścigaliśmy się  i byliśmy niczym

klejnoty

-pierścienie zanurzone w wielkie migotanie

 

ongi  pisał o mnie  Arystoteles i Pliniusz Starszy- co gorszy być nie chciał

 

ongi

 

byłem taką fajną, miłą rybką i 

i naprawdę fajny chciałem być

 

ongi

 

złapano mnie

 

i zamigotałem!-  tym razem- na niebieskim talerzyku wilka

co postraszyć Zajęczaki chciał

...

 

Wilku przerwał swoje pogodne rozważania

Leżał swobodnie  i bardzo beztrosko na polanie - z brzuszkiem jak dynia w górę wyrzuconym- radosny wilkobudda :)

 

-w górę brzuszki pomyślał!

- a nie , nie brzuszki - stwierdził 

unosząc natomiast  nogi z radością  i bimbając stópkami

 

-ach jakiż sprawny jestem w mym lenistwie

jakiż jestem doskonale leniwy 

-pomyślał  i było mu dobrze

 

czuł się trochę jak futerał wilka wypchany:  

 

Pierożkami , rybkami , kutią, owocami , suszonymi śliwkami, śledzikami , barszczykiem, wódeczką , ogóreczkiem i innymi pysznościami.

 

Czuł się trochę jak mityczny baran pełen siarki -postrach smoka , przyjaciel Dratewki 

 

Czuł się szczęśliwy ponieważ

przeżył dni pełne szczęścia i ciepła, które miały 

ogrzewać  kiedy zimno będzie

 

ale przede wszystkim czuł się sobą

szczęśliwym wielce wilkiem

i pomyślał łagodnie,  że wszystko ma swoje miejsce

 

i wszystko jest ważne i wszystko jest potrzebne  i przyjdzie czas na wszystko

a on sam także ( jak Karpiu-Niebieski Talerzyk)   jest  kawałeczkiem  harmonijnej opowiastki

 

tkanej przez -Bóg wie kogo- Bóg wie z jakim finałem 

cokolwiek będzie- dobrej 

 

opuścił nogi , leniwie przewrócił się na bok  i usnął 

 

 

Lulka

 

22.00-23.42

 

26XII 2015

 

 

i to jeszcze nie koniec :

 

 

Opowieść Luli o Karpiu jej Dziadka

 

Ongi Dziadek Luli

posiadał  daczę z ziemią gdzieś w borach

a było tam wszystko co może uszczęśliwić bachora

 

albo Bachorów - sztuk parę- bo zwykle dzieciarnia na wakacje zjeżdżała się.

 

 

Ongi Dziadek pomyślał : Mam dom i wielki ogród - to i staw chcę mieć

i wykopał staw i pogłębił go i powiększył

aż po stawie można było pływać łódeczką 

 

staw zasilił nenufarami i karpiami

przede wszystkim 

innych rybek nie pamiętam -czego bardzo żałuję

 

Karpie pamięta się doskonale, albowiem

po dniu roboty

 

Dziadek lubił iść nad staw, gadać do karpi i rzucać im strawę

więc karpie wypływały unosząc pyszczki swe

 

-Komitywa

i zżycie

 

aż wreszcie przyszło Boże Narodzenie

i miejsce akcji Świąt przeniosło się do miasta

i dziadek wyjechał

dom uprzednio na wszelkie spusty

-zamknąwszy 

 

 

Po Świętach

wrócił

do siebie i swoich karpi i ufnie zawołał- odzewu nie było

 

Odzew był natomiast ze strony ofiarnych sąsiadów co szabrowników świątecznych widzieli , lecz nie oponowali

 

 

 

Morał ?

 

"Ciesz się karpiem , który jest. Bo jest :) "

 

 

Miłego świętowania i po Świętach :)

 

Lulka :)