wiatr

 

Uaaaa uuu aaaa- zawołali chłopcy- jaki kapelusz!

A gdy się odwróciłam gniewnie usłyszałam- uciekamy !

-i już ich nie było

 

-To ten mój kapelusz szelmowski z rondem szerokim też- wzbudzał prawdziwą sensację.
W tym kapeluszu- czułam się naprawdę sobą- nonszalanckim dandysem.
Miałabym go zdjąć z powodu podwórkowych zasrańców?- Chochlików podłych?-No nie!- nie w tym życiu Panowie!

 

-Smarkacze!- zawołałam gdy po paru dniach sytuacja powtórzyła się - dandys we mnie zapłakał rzewnie- co tak się tu pętacie ? 
-Do szkółki marsz, uczyć się ! 

Odpowiedzią był jedynie rechocik, ślepka otaczały mnie, spoglądając kpiąco-  uaaaa uuu aaaa-kapelusz!

Dziwna sytuacja powtarzała się. Chłopcy krzyczeli. Dandys rozpaczał i kurczył się.
Lul maszerowała- z pozoru niewzruszona z pozoru spokojna.

Aż wreszcie- Uwaga! -idę przez znajome podwórko,

Gdzie  moje uaaaa uuu aaaa ? Nie ma !
Jak to ?

Chcę moje uaaa natychmiast!. Bez niego mój kapelusz nie ma racji bytu!                                 Gdzie oni są ?

Omiotłam wzrokiem znajome budynki, wciąż te same samochody, piaskownice,trzepak, spojrzałam za śmietnik. Nie ma ich ! Co teraz?

Wbiegłam do pierwszej klatki - pustka- Uaaa uuu aaaa- usłyszałam w drugiej - ale może mi się zdawało bo bardzo cichutko.

Po drugiej stronie ulicy też.

No jak to?- Głos we mnie zadrżał z oburzenia- przecież chcieliście ze mną wojenki? - To macie!- tu jestem!

-uaaaa uuu aaaa - usłyszałam

- no wreszcie!

i tak  po polach, podwórkach , uliczkach i krużgankach za chłopaczkami biegałam raz.

 

 

 

 

27 czerwiec i kiedyś