Interpretacja - prawda czy fałsz

Mamy z jednej strony końcowy raport MAKu, którym według Terlikowskiego, pierwszego obrońcy honoru RP i wielu innych, MAK plunął nam w twarz. Po drugiej stronie zaś mamy beatyfikację Jana Pawła II w prezencie od Benedykta XVI. Ja, jako przeciętna Polka, nie mając wielkiej wiedzy na temat bezpieczeństwa w ruchu powietrznym, a z drugiej strony żadnej szerszej wiedzy na temat katolicyzmu. Znam 10 przykazań bożych, ale ten fakt nie czyni mnie znawcą wyznania katolickiego. W sytuacji, kiedy nie można w danym temacie uznać  jednoznacznie czegoś za oczywistą oczywistość, choć są i tacy, którzy tak twierdzą, mamy do czynienia z interpretacją. Interpretacja poróżnia nasze poglądy gdyż różni się sposób w jaki spostrzegamy różne rzeczy.  

I tak w na przykład w sprawie końcowego raportu MAKu możemy się z nim zgadzać lub nie, ale nie rozumiem powodu ani celu rozmowy prezydenta Komorowskiego z prezydentem Rosji w tej sprawie. Prezydent reprezentuje nasz naród i może wyrazić nasze niezadowolenie tym raportem. Miedwiediew może je przyjąć i co dalej? Co niby miałby z tym naszym niezadowoleniem zrobić? Nie wyobrażam sobie sytuacji, że miałby wykonać telefon do dyżurnego w MAKu i poprosić ich w swoim i naszym imieniu o zmianę, uzupełnienie lub całkiem przepisaniu raportu od nowa w sposób taki, który by nas cieszył. Zostawiając sprawę tego, czy raport jest rzetelny czy całkiem do bani, to co do tego ma nasze zadowolenie ub jego brak. Abstrachując, że MAK jest święcie przekonany o poprawności tego raportu, to co ma do tego Miedwiediew, Komorowski, Terlikowski i inni? To jest po prostu to, co MAK uważa - błędnie lub nie. Każdy z osobna ma przecież swoją własną logikę, której używa lub używać powinien do analizy różnych informacji i sam też może uznać to za prawdę lub fałsz. Uznając coś  za fałsz mogę obalić pewne tezy przy pomocy różnych argumentów, które będą wystarczająco przekonywujące. Mogę też uznać to za fałsz i nie mieć żadnych argumentów przeciw jednak moja własna logika nie pozwala mi przyjąć twierdzenia za prawdziwe i koniec. Wrzask o pluciu nam w twarz jest według mnie nie na miejscu równie nie na miejscu jak angażowanie w to prezydenta Rosji czy innych. Polskie władze powołały do tego własną komisję, która zakładam w ślepo, ma bardziej szeroką wiedzę w temacie niż ja i zatem jej rolą, tej komisji, jest podważanie tego raportu w kwestii prawdy czy fałszu. Ja jako przeciętny śmiertelnik z ograniczoną wiedzą nadal mam prawo, by ocenę polskiej komisji przyjąć za prawdę lub fałsz. Podsumowując jestem przekonania, że niech MAK tworzy raporty jakie tylko chce i uważa za właściwe, nasza komisja niech to podważa, potwierdza czy utworzy własny raport, a my i reszta świata możemy to we własnym zakresie ocenić, przyjąć jedną z wersji za prawdziwą, a drugą za fałsz lub wyrobić sobie własne zdanie.

W sprawie beatyfikacji Jana Pawła II jestem też zakręcona jak świński ogon. Zastanawiam się jak to jest możliwe, że ludzie czyli zwykli grzesznicy mogą decydować o tym, że jeden jest święty, a drugi nie? Jak to jest możliwe, że zwykli ludzie posiadający większą lub mniejszą wiedzę w jednej czy drugiej dziedzinie dają sobie prawo do uznania czegoś za cud? Bez względu jak szeroka jest ludzka wiedza jest ona mimo wszystko ograniczona. Za cud najczęściej uznajemy pewne fenomeny, których nie rozumiemy. Nie jest powiedziane, że nie zrozumiemy ich jutro i wtedy nie będzie to już żadnym cudem. Ja mogę uznać za cud fakt, że zdążyłam na czas do roboty, gdyż jak wszystkie okoliczności wskazywały, nie powinnam. Według mnie cud potwierdza ograniczenie naszej wiedzy, a nie jest dowodem świętości. Gdy teraz Jan Paweł II zostanie świętym jaka będzie jego rola? Jaka jest w tym rola Boga? W końcu to nie Bóg ogłasza Jana Pawła II świętym tylko my ludzie. Oczywiście uważam za wiele lepszym zajęciem gdy ludzie zgodnie padają na kolana i wspólnie się modlą zamiast mieliby biegać w kółko i grzmocić się pałkami po głowach.

Kończąc chciałabym podkreślić, że nie podważam ani nie potwierdzam słuszności raportu MAKu. Mam o tym własne zdanie, które nie musi być zgodne ze zdaniem innych. Nie podważam też słuszności beatyfikacji Jana Pawła II lub kogoś innego tylko nie rozumiem podstaw ani celu jakiejkolwiek beatyfikacji.