5 obserwujących
224 notki
37k odsłon
  42   0

Edukacja solidarności

Sformułowanie politycznej strategii zintegrowania wychowania i wykształcenia w procesie uczenia i nauczania przez całe życie wymaga zaprojektowania jego wizji w formie modelu oraz wskazanie powiązań pomiędzy jego elementami. Potrzeba wypracowania wizji takiego systemu wynika ze znaczenia rozwoju wiedzy dla dobrostanu społecznego.

Niniejsza prezentacja zintegrowanego jest opisem autorskiej propozycji nowego systemu określonego terminem Edukacja solidarności. Jego zamierzeniem jest ułatwianie powszechnego i sprawiedliwego wykorzystywania nowoczesnych technologii, zgodnie z właściwym dla Polski powiązaniem wolności i równości.


Wstępne ustalenia

Przed sformułowaniem rekomendacji dla modernizacji ustroju edukacji warto rozważyć trzy zagadnienia narodowych aspiracji kierunkujące strategię modernizacji. Wydaje się, że opierając założenia strategii na zapisach Polskiej Konstytucji, publiczna debata powinna potwierdzić odpowiedniość oczekiwań przedstawionych na rysunku 1.

image

Rys. 1. Ustalenia konieczne dla ukierunkowania modernizacji systemu edukacji.

Pierwszym zagadnieniem jest problem i pytanie o alternatywne priorytety gospodarowania:

Czy wspólnoty polityczne planują wykorzystać cyfrowe innowacje (A1) do ułatwiania samodzielnej pracy dla podnoszenia dobrobytu własnego i osób bliskich czy (B1) do ułatwienia angażowania kapitału dla podnoszenia produktywności i konsumeryzmu.

Jeżeli odpowiadamy (A1) na pierwsze pytanie (samodzielność źródłem dobrobytu gospodarstw domowych), stajemy przed drugą alternatywą:

Czy chcemy oprzeć kompetencje do samodzielności (A2) na solidarny rozwoju wiedzy czy (B2) na komercyjnych formach uczenia się przez całe życie.

Jeżeli odpowiadamy (A2) na drugie pytanie (solidarność jako właściwość wspólnoty), stajemy przed trzecią alternatywą:

Czy chcemy wybierać szkoły dla swoich dzieci (A3) według kanonów integracji uczenia przez całe życie, czy (B3) według kryteriów rankingowych.

Odpowiedź (A3) na trzecie pytanie (prawo rodziców do wyboru wartości w edukacji szkolnej), otwiera przydatność refleksji nad propozycją systemu Edukacja solidarności jako nowego cywilizacyjnie ustroju uczenia przez całe życie, którego celem jest wzmacnianie relacji społecznych (misja: cyfrowa humanizacja gospodarki).


Solidarny rozwój wiedzy

Możliwość cyfrowego zapisu informacji wprowadza nowe warunki relacji społecznych. Poszerzenie wymiarów zasobów, przestrzeni i czasu tych relacji (rys. 2, trzy pola zarysowane jasnymi tłami) polepsza możliwości indywidualnego poznawania oddziałując na wszystkie wymiary naszego życia.

image

Rys. 2. Dwa przekroje cyfrowych źródeł modyfikacji kultury gospodarowania.

Szczególne znaczenie ma to polepszanie możliwości poznania dla relacji gospodarczych (rys. 2, środkowe pole zarysowane ciemniejszym prostokątem). Otwierające we wszystkich sektorach gospodarowania horyzontalny wymiar indywidualnych interakcji w zaspokajaniu potrzeb, w tym pomijany przez współczesną refleksję ekonomiczną transcendentny wymiar motywacji dla podejmowania pracy (potrzeby perspektywy czasu wiecznego).

Gospodarcze wykorzystanie technologicznych innowacji globalizuje i unifikuje relacje gospodarcze. Ten zagrażający wolności proces może być zahamowany, jeżeli wspólnoty polityczne zaczną wspierać solidarny rozwój wiedzy i jeżeli wprowadzanie innowacji w coraz mniejszym stopniu zależeć będzie od koncentrowania kapitału, a w coraz większym zależeć będzie od upowszechniania wiedzy.

Cyfrowe poszerzenie kultury gospodarowania prowadzi do zmiany zasady wprowadzania innowacji z modelu podażowego na model popytowy. Co przy obecnym stanie globalnego scentralizowania zarządzania cyfrową infrastrukturą, zagraża swobodzie w samookreślaniu potrzeb i w samoregulacji stosunków gospodarczych.

Wprowadzając solidarny rozwój wiedzy jako paradygmat polityk społecznych, państwa mogą zwiększać wpływ kultury pamięci na kulturę gospodarowania. Osłabiając w ten sposób zagrażające wolności skutki globalnego skoncentrowania zarządzania cyfrową infrastrukturą gospodarowania.

Szczególne znaczenie dla stosowania priorytetu solidarnego rozwoju wiedzy w usługach społecznych, może mieć oparcie systemu edukacji na rekomendowanym w tym opracowaniu paradygmacie samokształcenie w rodzinie. Paradygmacie pozwalającym na zintegrowanie systemu edukacji w całym okresie uczenia się przez całe życie.


Aksjologiczne fundamenty edukacji przez całe życie

Cyfrowe wsparcie gospodarowania opartego na wiedzy pozwala na podnoszenie dobrobytu zarówno poprzez pożytki z pracy komercyjnej wykonywanej zarobkowo w instytucjach jak i poprzez bezpośrednio uzyskiwane pożytków z pracy dobroczynnej. Pożytków własnych i wspólnot solidarności.

Lubię to! Skomentuj Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale