Do przyjaciela antyklerykała (IV)

Drogi przyjacielu!

Jak się dowiaduję, jesteś przeciwnikiem kary śmierci. Przekonał Cię argument, o skuteczności zwiększania wykrywalności...

Nie, nie zamierzam się na ten temat spierać. Wręcz przeciwnie! Bardzo mnie cieszy Twój pogląd. Zamierzam jedynie przyjrzeć sie jego implikacjom.

Otóż uważasz, że wykrywalność ma istotne znaczenie dla spadku przestępczości, tak?

I uważasz, że kandydat na przestepcę, który spodziewa się schwytania i osądzenia rzadziej zostaje przestepcą, tak?

I uważasz, że to właśnie nieuchronność kary jest głównym czynnikiem ograniczania przestępczości, tak?

Jak w takim razie nazwiesz kogoś kto w potencjalnych przestępcach podważa przekonanie o nieuchronnosci kary?

Sabotażystą? Draniem? Zbrodniarzem? Zresztą, co ja ci bedę podpowiadał, jestem pewien, że sam znajdziesz odpowiednie słowo. Już? Znalazłeś?

Nie wiem, czy zwróciłeś uwagę na to, że jest w Polsce grupa ludzi - całkiem spora śmiem twierdzić - absolutnie i bezwarunkowo przekonana o nieuchronności kary za
każde przestępstwo. Tą grupą jeteśmy my, chrześcijanie. Nie za bardzo wiem, jaki jest pogląd poszczególnych denominacji protestanckich - słyszałem już o pastorach nie tylko negujących istnienie Piekła, ale i Boga osobowego - ale na ten przykład doktryna katolicka i prawosławna są w tej materii jednoznaczne: Bóg jest sędzią sprawiedliwym, który za złe karze a za dobro nagradza.

Pamiętasz jeszcze stosowne słówko na określenie człowieka, który tę wiarę w masach podważa?

Nie, nie namawiam Cię do zmiany pogladów, skąd! Namawiam do brania pod uwagę kosztów. Kiedy następnym razem podważysz czyjąś wiarę, będziesz pamiętał o kosztach, prawda?

Pozdrawiam serdecznie

Amin