14 obserwujących
110 notek
119k odsłon
266 odsłon

Czy uchwała Trybunału Stanu z dnia 15 maja 2019 roku jest niezgodna z prawem ?!

Marek Czeszkiewicz
Marek Czeszkiewicz
Wykop Skomentuj

    Na szczególna uwagą, w kontekście niniejszej sprawy zasługuje w/w rozgraniczenie etapów postępowania poczynając od dnia złożenia wniosku wstępnego, do czego nawiąże w meritum niniejszego uzasadnienia.

II.2 Odpowiedzialność przed Trybunałem Stanu ma charakter wyjątkowy, zarówno w aspekcie podmiotowym: Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, Prezes i członkowie Rady Ministrów, Prezes Narodowego Banku Polskiego, Prezes Najwyższej Izby Kontroli, członkowie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, osoby, którym Prezes Rady Ministrów powierzył kierowanie ministerstwem, Naczelny Dowódcy Sił Zbrojnych, a w ograniczonym zakresie także posłowie i senatorowie w związku z naruszeniem zakazu prowadzenia działalności gospodarczej i z osiąganiem korzyści z majątku Skarbu Państwa lub samorządu terytorialnego lub nabywaniem tego majątku, jak i przedmiotowym, odpowiedzialność konstytucyjna za naruszenie Konstytucji RP lub ustawy, w związku z zajmowanym stanowiskiem lub w zakresie swojego urzędowania, a w przypadku Prezydenta RP i Marszałków Sejmu i Senatu dodatkowo za przestępstwa i przestępstwa skarbowe, a w odniesieniu do członków Rady Ministrów za przestępstwa i przestępstwa skarbowe popełnione w związku z zajmowanym stanowiskiem. (art.1 i 2 ustawy z dnia 26 marca 1982 roku o Trybunale Stanu)

II.3. Szczegółowe regulacje w zakresie trybu postępowania przed Trybunałem Stanu zawsze stanowiły odrębny przedmiot unormowania od postępowań przed sądami powszechnymi, Sądem Najwyższym, Trybunałem Konstytucyjnym, i tylko w określonym zakresie nakazywały odpowiednie stosowanie zgodnie z art.18 §.2 ustawy z dnia 26 marca 1982 roku o Trybunale Stanu: „W postępowaniu przed Trybunałem Stanu oraz Komisją Odpowiedzialności Konstytucyjnej stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego, chyba że niniejsza ustawa stanowi inaczej.” oraz na zasadzie §.9 uchwały z dnia 6 lipca 1982 roku Sejmu PRL w sprawie regulaminu czynności Trybunału Stanu: „w zakresie czynności Trybunału Stanu, w sprawach nie uregulowanych w niniejszym regulaminie stosuje się odpowiednio przepisy obowiązujące w Sądzie Najwyższym”.

II.4. Trybunał Stanu, w przypadku orzeczenia odpowiedzialności konstytucyjnej obejmującej czyny, którymi osoby wymienione w pkt.II.2, w związku z zajmowanym stanowiskiem lub w zakresie swojego urzędowania, chociażby nieumyślnie, naruszyły Konstytucję RP lub ustawę, o ile nie wypełniają znamion przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, może wymierzyć łącznie lub osobno następujące kary:

- utratę czynnego i biernego prawa wyborczego w wyborach Prezydenta, w wyborach do Sejmu i do Senatu, w wyborach do Parlamentu Europejskiego oraz w wyborach organów samorządu terytorialnego,

- zakaz zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych ze szczególną odpowiedzialnością w organach państwowych i w organizacjach społecznych,

- utratę wszystkich albo niektórych orderów, odznaczeń i tytułów honorowych.

      Co więcej, Trybunał Stanu w razie uznania chociażby nieumyślnego popełnienia czynów określonych w pkt.II.2 orzeka odpowiednio w odniesieniu do Prezydenta złożenie z urzędu, a w odniesieniu do pozostałych osób utratę zajmowanego stanowiska, z którego pełnieniem związana jest odpowiedzialność przed Trybunałem Stanu, a w zakresie posłów i senatorów pozbawienie mandatu. (art.25 ust.1 w zw. z art.3 ustawy o Trybunale Stanu)

Powyższe kary dotyczące utraty praw i zakazów mogą być orzekane na czas od 2 do 10 lat.

     Za czyny stanowiące przestępstwo lub przestępstwo skarbowe Trybunał Stanu orzeka kary lub środki karne przewidziane w ustawie.

     Należy wyraźnie zaznaczyć, że w/w kary są w zasadzie analogiczne do środka karnego pozbawienia praw publicznych (infamii) jakie przewiduje art.39 pkt.1, art.40 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku kodeks karny (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1600 z późn.zm.). Co szczególne, według kodeksu karnego Sąd może orzec pozbawienie praw publicznych (od roku do 10 lat) w razie skazania na karę pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3 za przestępstwo popełnione w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie.

II.5. Wobec osób skazanych przez Trybunał Stanu Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nie stosuje prawa łaski (art.139 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz.U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 z późn.zm.), a wobec osób skazanych przez sądy powszechne za zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości, przestępstwa wojenne, umyślnego przestępstwa: zabójstwa, ciężkiego uszkodzenia ciała, ciężkiego uszczerbku na zdrowiu lub pozbawienia wolności łączonego ze szczególnym udręczeniem, popełnionego przez funkcjonariusza publicznego w związku z pełnieniem obowiązków służbowych - jest to hipotetycznie prawnie możliwe (choć co ważne nie podlegają one przedawnieniu) – art. 105 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku kodeks karny (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1600 z późn.zm.)

Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale