Ksiądz Infułat Stanisław Bogdanowicz od ponad 30 lat stara się o powrót zabytków sztuki średniowiecznej do Bazyliki Mariackiej w Gdańsku . Ksiądz Infułat doprowadził do powrotu tzw. retabulum ołtarzowych - czyli elementy ołtarza. Jest to kilkanaście dzieł sztuki, które pochodzą z historycznego wyposażenia Bazyliki Mariackiej, takich jak tablice Dziesięciorga Przykazań, rzeźbę Pięknej Madonny z 1410 r., ołtarze, skrzynie i świeczniki.
Ponadto Ksiądz Infułat Bogdanowicz zabiega usilnie o powrót do Bazyliki Mariackiej niezwykle cennych ołtarzy, jeden z nich tzn. ołtarz z Kaplicy św. Jerzego znajduje się w Berlinie - w galerii malarstwa, natomiast w Muzeum Narodowym w Warszawie znajduje się pięć ołtarzy:
- ołtarz Jerozolimski (1495-1500),
- ołtarz św. Rajnolda z roku 1515,
-dyptyk Winterfeldów z ok. 1430 r.
- ołtarz baldachimowy z kaplicy św. Kosmy i Damiana z ok. 1420 r.,
- ołtarz cechu szewców z ok. 1435 r.
Starania o ich powrót do Bazyliki Mariackiej to wielka misja Księdza Bogdanowicza.
W jaki sposób historyczne wyposażenie Bazyliki trafiło do Muzeum Narodowego? Cała sprawa zaczęła się w 1945, kedy to Niemcy, uciekając z Gdańska przed nadciągającym frontem, wywieźli zabytkowe dzieła na zachód. Po wojnie nastąpił mozolny proces ich odzyskiwania. Wiele z dzieł wróciło do Polski. Jeszcze dzisiaj Muzeum Narodowe w konflikcie z Księdzem Infułatem Bogdanowiczem powołuje się na "dekret o mieniu porzuconym i poniemieckim" z 1946 roku. Nie ulega jednak wątpliwości, iż duchowo i historycznie zabytki te przynależą Bazylice Mariackiej w Gdańsku, stanowią jej historyczne wyposażenie, zostały stworzone dla Kościoła Mariackiego i tam jest ich miejsce.
Prawodawstwo międzynarodowe jest w tej sprawie jasne, "Zalecenie w sprawie ochrony dziedzictwa kulturalnego i naturalnego na płaszczyźnie krajowej" UNESCO z 1972 r. w swym punkcie 24. mówi: "Więzy jakie czasy i ludzie zadzierzgnęli pomiędzy zabytkiem, a jego otoczeniem, mają ogromne znaczenie i nie powinny być w żadnym wypadku naruszane lub zrywane. Wyizolowanie zabytku przez zniszczenie jego otoczenia nie jest w zasadzie dopuszczalne, jak również jego przeniesienie, które może być traktowane jako rozwiązanie wyjątkowe, usprawiedliwione przez racje wyższego rzędu.
Komentarze
Pokaż komentarze (5)