BYĆ SOBĄ, MIEĆ SIŁĘ.

Można żyć, będąc umarłym. Można mieć wszystko nie mając siebie.

Rzadko zdarza się nam zadumać nad własnym życiem. Bo i po co? Jeszcze rzadziej, a myślę, że częstokroć w ogóle, nie pytamy się: Kim właściwie jesteśmy? To nie popularne, to przypał, ale najczęściej tak naprawdę- to ból. Nie jest łatwo otworzyć się przed kimś, a najtrudniej otworzyć się przed samym sobą. Kogo widzimy stając codziennie przed lustrem? Odpowiedź jest trudna i często bolesna.

Nasze serca są poranione, już od najmłodszych lat. Rany zadali najczęściej najbliżsi. Tyle mieliśmy niepowodzeń i błędów. Ciężko je sobie wybaczyć, prawda? „Nie nadajesz się do niczego”, „Wszystko przez Ciebie”, „Zostaw, nie dasz rady”, „Z Toba jest zawsze problem” - to najłagodniejsze z słów, które raniły nasze serca. Odeszliśmy od siebie, stworzyliśmy nowego JA. Stworzyliśmy po to, żeby przykryć prawdziwego JA, bo ten prawdziwy jest przecież „do niczego”. Zdobywamy kolejne awanse, studia, osiągnięcia, podziw u innych, ale wciąż nie mamy siebie.

Jeśli zdecydujesz się na prawdziwego JA, to mam dla Ciebie dobrą widomość, a właściwie dwie dobre wiadomości. Po pierwsze, to nie twoja wina, że masz takie serce, że jesteś zalękniony, że boisz się samego siebie. Rany zadali Tobie inni, którzy z pewnością zmagali się ze swoimi, być może, głębszymi cięciami na sercu. To nie Twoja wina, że teraz nie potrafisz: ryzykować, walczyć, kochać. Jedyne co możesz zrobić to wybaczyć innym, ale NAJWAŻNIEJSZE TO WYBACZYĆ SOBIE. A teraz posłuchaj, zrozum i pamiętaj zawsze- TAM GDZIE TWOJA NAJWIĘKSZA RANA, TAM JEST TWOJA NAJWIĘKSZA SIŁA! Cios zadany był w serce, w samo sedno, to jest twój ból, to jesteś Ty i na Boga- tam drzemie twoja największa siła, której tak Tobie brakuje. Znajdź ranę, wybacz, poproś Boga, aby twoją ranę uleczył i wypełnił ją swoją (tym samym twoją prawdziwą) siłą.

To właśnie znaczy BYĆ SOBĄ. Nie chowaj się za ułudą, namiastką, za fałszywym JA. Znajdź siebie, choć to bolesne , choć to trudne. I żyj, prawdziwie żyj.