Polityka Historyczna by GazWyb

Bardzo smutno mnie najszło, choć po wyczynach redakcji z Czerskiej i tym razem moja wyobraźnia może być zbyt skromna:

Kolegium Redakcyjne, za stołem siedzi bardzo podniecony Adam Michnik, obok niego siedzą M.Cichy i L. Maleszka i R. Biedroń. Michnik głosi:

- .. i tym razem Marek przygotuje serię artykułów o tym, jak homofoby z AK mordowały gejów podczas powstania. Na razie możemy przyjąć, że ci katofaszyści zamordowali 2,5 tysiąca Gejów. Robert przez swoich przyjaciół obiecał zdobyć wspomnienia naszych Niemieckich przyjaciół mordowanych przez tych zbrodniarzy. A no i nad całością czuwa Lesław ale oczywiście nieoficjalnie...

=   ======

A gdyby ktoś czegoś nie zrozumiał, to taka jest moja tradycja:  

Czekamy ciebie, czerwona zarazo,
Bys wybawiła nas od czarnej śmierci,
Bys nam kraj przedtem rozdarwszy na ćwierci,
Była zbawieniem witanym z odrazą.

Czekamy ciebie, ty potęga tlumu,
Zbydlęciałego pod twych rządów knutem,
Czekamy ciebie, byś nas zgniotła butem,
Swego zalewu i haseł poszumu.

Czekamy ciebie, ty odwieczny wrogu,
Morderco krwawy tłumu naszych braci,
Czekamy na ciebie nie żeby zapłacić,
Lecz chlebem witać na rodzinnym progu.

Żebys ty widział nienawistny zbawco,
Jakije ci śmierci życzymy w podzięce,
I jak bezsilnie zaciskamy ręce,
Pomocy prosząc podstępny oprawco.

Żebyś ty wiedział, dziadów naszych kacie,
Sybirskich więzień ponura legendo,
Jak twoją dobroć wszyscy tu kląć będą,
Wszyscy Słowianie, wszyscy twoi bracia.

Żebys ty wiedział, jak to strasznie boli
Nas, dzisci Wielkiej, Niepodległej, Świętej,
Skuwać w kajdany łaski twej przeklętej,
Cuchnącej jarzmem wiekowej niewoli.

Legła twa armia zwycięska czerwona
U stóp łun jasnych płonącej Warszawy
I ścierwią duszę syci bólem krwawym,
Garstki szaleńców co na gruzach kona.

Miesiąc już mija od powstania chwili,
Łudzisz nas czasem dział swoich łomotem,
Wiedząc jak znowu będzie strasznie potem,
Powiedziec sobie, że z nas znów zakili.

Czekamy ciebie nie dla nas żołnierzy,
Dla naszych rannych - mamy ich tysiące,
I dzieci są tu i matki karmiące,
I po piwnicach zaraza się szerzy.

Czekamy Ciebie - ty zwlekasz i zwlekasz,
Ty się nas boisz i my wiemy o tym,
Chcesz, bysmy wszyscy tu legli pokotem,
Naszej zagłady pod Warszawą czekasz.

Nic nam nie zrobisz - masz prawo wybierać,
Możesz nam pomóc, możesz nas wybawić,
Lub czkać dalej i śmierci zostawić...
Śmierć nie jest straszna, umiemy umierać.

Ale wiedz o tym, że z naszej mogiły
Nowa się Polska - zwycięska - narodzi
I po tej ziemi ty nie będziesz chodzić,
Czerwony władco rozbestwionej siły.

26 sierpnia 1944