Czy kiedykolwiek zastanawialiście się jak powstał pieniądz papierowy? W erze bezgotówkowych płatności mało kto zwraca większą uwagę na to, co w rzeczywistości oznaczają zera na rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym.
Papier, jak nam wiadomo, wynaleziony został w Chinach niedaleko jedwabnego szlaku ok. 8 r. n.e. Prawdopodobnie to dobrodziejstwo odkryto jeszcze wcześniej, ale z racji jego krótkotrwalej żywotności nie jesteśmy w stanie określić dokładnej daty. A kiedy wkroczył on do wymiany w zamian za usługi i towary?
Kiedy zaczęto płacić za usługi i towary w pieniądzu papierowym, pieniądz kruszcowy nie miał już pokrycia . Wartośc banknotu określała umowa społeczna, która obrazuje po dziś dzień nadruk na papierze. Jest to tzw. pieniądz symboliczny. Początkowo wartośc pieniądza określal parytet złota, ale w dzisiejszych czasach nie ma on żadnego powiązania z kruszcem. Parytet złota jeszcze do lat 30. XX wieku określał wartość dolara amerykańskiego. Więc całkiem nie tak dawno zlikwidowano ten rodzaj określania ceny jednoskowej waluty.
Historię papierowego pieniądza stworzyli Fenicjanie. Sama nazwa "banknot" pochodzi od wystawianego przez bankiera zobowiązania do wypłaty określonej kwoty w złocie lub innym kruszcu. A "banco" nie oznacza nic innego jak ławkę, na której bankierzy wypisywali weksle i czeki. Od chwili, gdy pieniądz papierowy nieco się upowszechnił bankierzy zaczęli udzielać kredytów i pożyczek, lecz nie miały one już pokrycia w kruszcu. Co niechybnie prowadziło do bankructwa z powodu nadmiernej ich emisji.
Sukces papierowego pieniądza na pewno zawdzieczamy kosztom jego wytwarzania. Wybijanie monet ze srebra i złota wiązało się z ogromem włożonego kapitału, gdzie przy papierze już się tego nie rejestruje.
Wraz z powstaniem pieniądza znaleźli się tacy, którzy chcieli go podrobić. Z czasem wprowadzono zabezpieczenia, które miały chronić państwa przed wprowadzeniem do obrotu falsyfikatów. Jakie to zabezpieczenia? Głównie jest to indywidualny, ściśle tajny dla każdego pieniądza, skład papieru. Następnie umieszcza się znak wodny w papierze, a póżniej poddaje się zadrukowi.
Drukowanie pieniędzy odbywa się trzema technikami: offsetową, rotograwiurową oraz typograficzną. Ostatnimi czasy wprowadzono również sitodruk jako jedną z metod zadruku banknotów.
Offset stosuje się jako pierwszy. Służy on do nadruku tła banknotu i zabezpieczeń antykserycznych. Rotograwiura daje się wyczuć pod palcami. Są to ciemne nadruki na papierze. W Polsce są to m.in. napisy oraz portrety królów etc. Typografię stosuje się jako ostatnią do przypisania banknotom indywidualnego charakteru - numerów seryjnych. Sitodruk stosuje się do naniesienia farb zmiennych optycznie.
Co do zabezpieczeń, jest to przede wszystkim jakość druku, znak wodny, retro-verso, farba zmienna optycznie, mikrodruk, metalowy pasek wtopiony w papier, znaki widoczne pod ultrafioletem i wiele innych.
Farba zmienna optycznie jest obecnie powszechnie stosowanym zabezpieczeniem. W polskich banknotach zazwyczaj znajduje się ona po prawej stronie awersu.
A cóż to takiego retro-verso? Są to nadruki awersu i rewersu, ktore tworzą całość po podświetleniu banknotu światłem białym . Przesunięcie któregokolwiek z elementów obrazka świadczy o jego fałszywości.
Czy przy tylu zabezpieczeniach jest możliwe podrobienie tej, jakże pilnie strzeżonej tajemnicy państwowej? Wielu próbowało z większymi, bądź mniejszymi sukcesami. W ukryciu, jak i całkowicie legalnie, obierając to jako formę propagandy wprowadzone do obrotu przez wrogie państwa. Prawdziwy problem stwarzają te drugie. Są one bowiem idealnymi kopiami oryginałów, często posiadające jedynie podpis fałszerza. Trudno je wychwycić, zatem cały czas są w obiegu.
Na temat zabezpieczeń pieniędzy i ich historii można pisać ksiązki. Chciałam tylko zaznaczyć problem, iż większość ludzi nie wie czym płaci i jak rozróżnić prawdziwy pieniądz od tego fałszywego.
Komentarze
Pokaż komentarze (8)