nadgryzanie mandali

weźmy dwa ludzkie organy i porównajmy je funkcjonalnie.
na przykład funkcją nóg jest chodzenie a funkcją mózgu myślenie.
być może uda się znaleźć jakieś analogie pomiędzy tymi funkcjami.
nogi umożliwiają nam ruch w otaczającej przestrzeni,
a mózg ruch w przestrzeni myśli. z punktu widzenia nóg nie można
zakwestionować istnienia otaczającej nas przestrzeni, co jest
możliwe przy pomocy mózgu, który z kolei nie potrafi
zakwestionować istnienia przestrzeni myśli.

zaczyna się od raczkowania przy pomocy rąk, ale nie wiem
co jest odpowiednikiem rąk w początkowej fazie myślenia.
nogi umożliwiają też stanie, co w przypadku mózgu odpowiada
stanowi myślowego bezwładu albo buddyjskiemu oświeceniu,
ale nie jest to chyba stan najgorszy - ten odpowiadałby chyba
komuś kto nóg nie posiada w ogóle. są jednak protezy nóg.
co odpowiadałoby myśleniu przy pomocy protez?
utykanie oznaczałoby chyba jakąś myślową nieporadność,
a poruszanie się przy pomocy laski - korzystanie z internetu.
bieg odpowiadałby myśleniu wyczynowemu,
a trening biegowy - uczeniu się.
podskakiwanie to chyba odpowiednik jakiejś iluminacji,
kucanie - skupienia, a przysiady - myślowego zapętlenia się.
stanie na jednej nodze odpowiadałoby chyba myśleniu przy pomocy
jednej tylko półkuli mózgowej, a wchodzenie po schodach -
uchwytny postęp w myśleniu.
stopa naciskająca hamulec to chyba refleksja, że tak dalej
myśleć nie można, a chodzenie tyłem - myślenie pod prąd.

taniec odpowiadałby chyba bardziej uczuciom niż myśleniu.
tańczyć można pojedynczo lub parami, co odpowiadałoby z grubsza
podziałowi na uczucia, do których partner nie jest potrzebny
i takie, które wymagają jednak istnienia jakiegoś partnera.
ponieważ uczucia znam głównie z lektur, to skrócona lista
odpowiedników wyglądałaby chyba tak:
samba - miłość, pogo - nienawiść, rap - zagubienie
balet - radość, walc - miłość małżeńska, tango - pożądanie.
gdyby ktoś bardziej doświadczony uzupełnił powyższą listę
lub ją skorygował albo jeszcze lepiej uzasadnił,
to byłabym wdzięczna.