"Lewicowy słowotok" Zapatero

 

Należy przyjrzeć się działaniom i pomysłom socjalistycznego premiera Hiszpanii, którym jest Jose Luis Zapatero. Jest to tym bardziej konieczne, ponieważ Grzegorz Napieralski, od ponad miesiąca szef postkomunistycznej polskiej lewicy, ciągle powtarza, że chce być „polskim Zapatero". Wygląda to trochę groteskowo, kiedy porówna się potencjał i osiągnięcia polityczne Zapatero i Napieralskiego, ale należy dmuchać na zimne, aby polskie powiedzenie „Mądry Polak po szkodzie" nie było aktualne i w tej kwestii.

Siły polityczne o rodowodzie komunistycznym, marksistowskim, socjalistycznym, czy socjaldemokratycznym w każdym z państw w Unii Europejskiej są niezwykle silne, a w niektórych krajach unijnych dzierżą władzę. Tylko w Polsce skompromitowana postkomunistyczna lewica jest na granicy progu wyborczego. Jak uczy doświadczenie i obserwacja europejskiej sceny politycznej, może się okazać, że SLD wraz z przybudówkami będzie zdolna podnieść się z kolan i na nowo odgrywać znaczącą rolę w polskiej polityce.

 

Dlatego powinno się przedstawiać, jakie w istocie cele ma lewica pod wodzą Napieralskiego na przykładzie Hiszpanii, której premier jest wzorem do naśladowania dla szefa SLD. Tym bardziej, że w ostatni weekend Napieralski wraz z ponad tysiącem delegatów i trzema tysiącami zaproszonych gości (tak więc szef SLD był zaledwie jednym z 3000 osób) uczestniczył na kongresie PSOE (Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej), gdzie podjęto strategiczne decyzję mające wyznaczać kierunek rządów Zapatero na najbliższe cztery lata.

 

Przypomnijmy jednak wcześniejsze "osiągnięcia" Zapatero, których dokonał, gdy rządził po wygranych wyborach w 2004. Zalegalizował małżeństwa homoseksualistów z prawem do adopcji dzieci, wprowadził ustawę, która ułatwia rozwody, traktując je jak rozwiązanie zwykłej niezobowiązującej umowy, a na koniec przeforsował ustawę o równouprawnieniu płci.

Warto dodać o skandalu aborcyjnym, na który władza przymykała oczy. Okazało się, że do prywatnych klinik aborcyjnych w Hiszpanii (głównie w Barcelonie) odbywała się turystyka aborcyjna z całej Europy. Kobiety chcące zabić nienarodzone dziecko wiedziały, że mogą to uczynić za odpowiednią sumę pieniężną i to praktycznie w każdym okresie ciąży. Lekarze psychiatrzy i psycholodzy wystawiali In blanco zaświadczenia, że utrzymywanie ciąży zagraża zdrowiu psychicznemu kobiety. Kiedy afera zrobiła się głośna w całej Unii Europejskiej, to doszło do paranoicznej sytuacji, w które właściciele prywatnych klinik, lekarze i pielęgniarki tam pracujące zagrozili strajkiem. To się nazywa tupet.

 

Przejdźmy teraz do tego co zamierza dokonać Zapatero jako premier Hiszpanii w ciągu najbliższych czterech lat. W kraju panuje kryzys gospodarczy, inflacja jest najwyższa od 11 lat, szybko wzrasta bezrobocie, wzrost gospodarczy w tym roku spadnie poniżej 2%, ale Zapatero zamiast zająć się naprawą państwa postanowił kontynuować szaloną walkę ideologiczną.  I tak:

1.       Już po wakacjach ma być  gotowy projekt, który zmieni obecne prawo do przerywania ciąży, czyli rozszerzenie zabijania nienarodzonych dzieci w świetle prawa. Obecnie ustawa dopuszcza aborcję w przypadku gwałtu, defektu płodu, zagrożenia życia lub zdrowia fizycznego albo psychicznego kobiety. Teraz kobieta będzie mogła dokonać zabicia swojego nienarodzonego dziecka bez podania jakiegokolwiek powodu do określonego tygodnia. Spór dotyczy tylko tego, który ma to być tydzień ciąży.

2.       Następna ustawa będzie zezwalała na eutanazję, czyli zabijanie w świetle prawa osób starszych i chorych.

3.       Kolejna ustawa, która ma wprowadzić „Statutu o świeckości" ma za zadanie doprowadzić do stopniowego usuwania z miejsc publicznych i uroczystości państwowych symboli religijnych, czyli w praktyce katolickich. Jej głównym celem jest walka z katolicyzmem. Większość członków Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej chce ponadto, aby Zapatero wypowiedział Stolicy Apostolskiej konkordat zawarty w 1979 r.

4.       Przyznanie imigrantom z poza Unii Europejskiej prawa głosu w wyborach samorządowych. Z tego prawa mogłoby skorzystać ok. 1 mln 300 tys. cudzoziemców, głównie Marokańczyków, Ekwadorczyków, Peruwiańczyków i Kolumbijczyków. Nietrudno zgadnąć na kogo głosowaliby imigranci po przyznaniu im prawa głosu w wyborach przez rząd Zapatero.

  

Głosuj więc w Polsce na postkomunistyczną lewicę, na Sojusz Lewicy Demokratycznej wraz z satelickim organizacjami typu ZNP i OPZZ. Głosuj na Napieralskiego, który sam ogłosił się, że chce być „polskim Zapatero", a już wiesz czego możesz się spodziewać w Polsce pod rządami lewicy.  Niestety mało osób wie, co tak naprawdę wyczynia obecnie Zapatero w Hiszpanii i tylko od nas wszystkich zależy, aby ta wiedza była szerzej dostępna.

 

Piast