Rada Nadzorcza Pekao SA wybrała Alicję Kornasiewicz na stanowisko prezesa banku. A jednak coś w tym wyborze mnie niepokoi.
Nowa Pani prezes ma modelowy życiorys – z doświadczeniem w zarządzaniu, administracji państwowej, bankowości inwestycyjnej i komercyjnej ( była dwukrotnie członkiem Rady Nadzorczej Pekao SA), z prestiżowymi szkoleniami, doktoratem itd., itp. Choć wybór, jak sądzę, był niejednogłośny, to ma także pełne zaufanie głównego akcjonariusza banku. A to ważne w wielkich instytucjach finansowych.
Nie wiem, czy to intuicja po wielu latach obserwowania życia gospodarczego, paskudny charakter, który prowadzi do szukania dziury w całym, czy fakt, że odchodzący prezes, choć nie powiedział tego wprost rzecz jasna, to jednak jak się zdaje widział kogoś innego na tym stanowisku. A do Jana Krzysztofa Bieleckiego ja z kolei mam zaufanie.
Zobaczymy. Pod koniec tego roku znana będzie odpowiedź na kilka pytań – o zmiany personalne w banku. O nowe oferty. O politykę dywidendową. O znaczenie segmentu konsumenckiego, korporacyjnego i inwestycyjnego w działalności Pekao SA. Intuicja podpowiada, że ta nominacja to jak ugryzienie żubra w dupę, by użyć powiedzenia Jarosława Marka Rymkiewicza. Żubr, który widnieje w logo Pekao SA zapewne będzie bardziej agresywny w dążeniu do bycia numerem 1 na polskim rynku bankowym. Będzie aktywny w prywatyzacjach, w nowych instrumentach, być może w inwestycjach zagranicznych. Będzie innym żubrem.
Piotr Aleksandrowicz
>>> Czytaj inne opinie publicystów Newsweeka
Komentarze
Pokaż komentarze (2)