Nie dla UEkrainy!

 Niech będzie pochwalony! Działo się, oj działo.

Ponieważ od zeszłej niedzieli nie byliśmy w kościele, nie wiedzieliśmy, co mamy myśleć o Ukrainie. Żona mówiła, że Ukraińcy protestujo przeciw ruskiej niewoli, a ja, że protestujo przeciw unijnej niewoli i nie mogliśmy się zgodzić. Już odpinałem pas, żeby głupią babę wyleczyć z tego feministycznego zboczenia, ale zagroziła, że zabierze dzieci i pojedzie do teściowej, to odpuściłem, bo inaczej musiałbym pojechać za nią i widzieć się z to staro raszplo. Dlatego tymczasowo zgodziliśmy się, że nie będziemy o Ukrainie rozmawiać, tylko poczekamy, aż Ksiądz Proboszcz nam wytłumaczy, co powinni na ten temat myśleć niezależnie rozumujący, światli ludzie.

Na szczęście wczoraj Ksiądz Proboszcz przyszedł do nas z kolędo, więc już się cieszyliśmy, że się dowiemy. Niestety nasz dom jest na końcu wioski i byliśmy ostatni do obkolędowania, więc gdy Ksiądz Proboszcz się pojawił, to był już bardzo zmęczony egzorcyzmowaniem palikotów (palikot to szatan z penisem zamiast ręki) z domów sąsiadów i nie do końca rozumieliśmy, co do nas mówił. Pytaliśmy, o co chodzi z tą Ukrainą, ale chyba nas nie słyszał, bo zamiast tego zabił dłonią muchę na tyłku ministranta (nie trafił, bo potem mucha wróciła i musiał ją zabijać jeszcze cztery razy w tym samym miejscu). Trochę było po kwadransie niezręcznie, bo zaczął pochrapywać na krześle i ministrant musiał go potrząsnąć za ramię - wtedy skorzystałem z okazji i jeszcze raz zapytałem o te protesty w Mińsku - na to odpowiedział, że to nie Mińsk, tylko Euromajdan.

Stanęło więc na moim - Euromajdan, czyli protestujo przeciw Unii! Mądre chłopy, te Ukraińcy, mimo że ruskie! Bardzo się więc cieszyłem podtrzymując Księdza Proboszcza w jego drodze do furtki, ale musiał mi zepsuć humor, bo nie dał sobie wmówić, że już wziął kopertę, musiałem się wracać do domu od furtki, jeszcze sprawdził, czy na pewno osiemset i w ogóle mu się już ręce nie trzęsły.