Rzecz gustu czyli o wyrafinowaniu

Rozterek tego rodzaju doświadczył Papkin pomiędzy zapisem deklamacji a wstawką pieśniarską; wtedy, gdy spytawszy nieopatrznie o marzenie swej lubej uzyskał odpowiedź: tylko krokodyl, albo koniec z panem Papkinem jako już tylko epizodem w jej życiu. 

Pomysły można mieć różne. Można wymarzyć sobie choćby Donalda Tuska na posadzie premiera rządu. "Mój luby jest premierem" - proszę, jak brzmi! Wyraz wyrafinowania, oryginalności; jest zresztą sam Donald Tusk nieco podobny do Papkina z ekranizacji i inscenizacji różnych: rudawy, wiotki chudzinka postury witki trzcinowej, a jednak gada i to jak gada! I ile. 

Potrafi nawet zaśpiewać, równocześnie sam to w sobie krokodyl - krokodyl instant. 

Krokodyl Tusk w czepku na głowie również w mijającym sezonie cieszył się powodzeniem jako zabawka - upominek dla zmanierowanych pań, moda trzyma się nietypowo długo, ale Barbie też dopiero po kilkunastu latach przeszła do lamusa ustepując pola hallo kitty.

Barbie trzymała się na rynku, bo dziewczęta chciały być do niej podobne i to one stale szukały nowych uosobień modelu w zestawach wielofunkcyjnych. Może też podobała sie panom, choć podobno mniej. Mężczyźni nie okazali sie zbytnio wyrafinowani w sprawie Barbie, ale krokodylek Tusk "przypasował" im w zestawie z piłeczką i bramką "Miszczu murawy czyli Kempes", a to ewidentnie potwierdza ich oryginalność gustu, bo gdzie Donaldowi do archetypu sportowca: rudawy, wiotki chudzinka postury witki trzcinowej, a jednak gada. I to jak! A na boisku gadania nie trzeba. Nie gadania, tylko gry, skutecznej.

Jednak znaleźli się kibice, lecz jak to mężczyźni pozostali niewzruszeni  musującym fluidem szampańskiej erupcji władzy szukając tylko porządnej bitki, zwyczajnej na boisku. Mgła wyobrażeń przesloniła im rzeczywistą niepozorną postać, a za przeciwnika uznali tych, których krokodylek sam wskazał: kolegów z drużyny, członków zespołu, drugiego składu, tak spragnieni byli piłki kopanej, dziedziny narodowej i sukcesów na tym polu, nieważne z kim, byleby zasiąść przed telewizorem, obstawić, i ... zwyciężyć! I On im to umożliwił.

Patrzcie oto, wybiega z proporcem drużyny na ramionach, pędzi w korkowcach, wicherek. Przegrał wszędzie, gdzie się dało, tam opłaty za ocieplenie, ówdzie dopłaty dla rolnictwa, gdzieś śledztwo w sprawie najwyższych urzędników państwowych, którzy zgineli tragicznie. Ale tu, w klubie może wygrać wewnętrzny sparrnig za pomocą sponsorów, PZPN-u, żurnalistów sportowych. A to dla wyrafinowanych polskich mężczyzn jest ważne. 

Wyborca krajowy nie jest przypadkowy niezaleznie, czy będzie mężczyzną, czy kobietą. Dziś to ktoś wybredny, prawie jak arystokrata, który znudziwszy się przepiórką obecnie preferuje chleb ze smalcem. Albo nawet i to nie, bo i taki zestaw mu się przejadł. 

On teraz zajada watę cukrową szczytem ambicji czyniąc nie dać poznać nikomu, jak bardzo jest mu już od niej niedobrze.