Na początek powyborcza (dość spóźniona) refleksja:
W kuluarach sejmowych słychać szepty, westchnienia –
stare kadry po wyborach znów wyjść muszą z cienia.
Zostawili wszak młodym partią zarządzanie –
- teraz muszą sprzątać w wielkim bałaganie.
Młodzi - jak to młodzi – za dużo myśleli
i od głównych prominentów dawno się odcięli.
Błąd, jak im pokazał ten, co koty pali -
kto postawił na Urbana ten będzie na fali!
Skoro wiemy już, o jakiej partii mowa, nadeszła pora na skomentowanie obecnej sytuacji – przecież zaledwie przedwczoraj radosna wieść dotarła do wszystkich zakamarków kraju – najlepsi politycy lewicy powracają na stanowiska adekwatne do ich zasług. Dlatego też na historię wyboru Leszka Millera uczcić trzeba co najmniej 10 wersami ;)
Nikt się nie zawahał, gdy stanął między nimi –
- ów wybitny kandydat z zasługami swymi,
co gromadził je przez lata, w uczuciu swym stały,
pragnąc tylko sojuszowej przymnożenia chwały.
A chwała ta wielka była od Sojuszu zarania –
trwała lata długie, dopóki knowania,
spiski i podstępy różnorodnych nędzników
z 50% do 10 nie zmniejszyły wyników.
I śmieli to jeszcze zarzucać naszemu Leszkowi!
Lecz on wrócił do władzy i porządek wnet zrobi…


Komentarze
Pokaż komentarze