Niewidzialna ręka wolnego rynku. Hasło- klucz, który miał otworzyć bramę do wzrostu gospodarczego i powszechnej szcęśliwości całego społeczeństwa. Dziś wiemy, że wolny rynek nie załatwia wszystkiego, ale czy to oznacza, że należy tę nieszczęsną kończynę skracać bezmyślnie bez jakiejkolwiek refleksji?
Kilka dni temu weszło w życie prawo dotyczące zgubnego nałogu, uchwalone przez parlament, w którym wiekszość ma partia rzekomo liberalna (ta od podnoszenia podatków!). Kolejne trach!, kolejne cięcie nieszczęsnej kończyny.
Lubię od czasu do czasu wypić kawę w kawiarni, napić sie piwa, spotkać ze znajomymi. Kawa, piwo, papieros. Wśród moich znajomych są ludzie palący jak i niepalący. Nigdy nie miałem problemu z wyborem odpowiedniego lokalu. Czasami były to lokale, w których palenie było zabronione, czasami knajpy zasnute mgiełką dymu. Wybór zalezny od tego z kim, po co, a przede wszystkim czy towarzystwo palące czy nie. Każdy , kto pali, wie, że łatwiej bez papierosa wypić kawę na spotkaniu biznesowym, trudniej gdy chcemy podyskutować o polityce, sprawach osobistych itp.
Siedząc w knajpie, nigdy nie przywiązywałem szczególnej wagi do działającej tam niewidzialnej ręki. Ceny kawy, deseru, piwa, wiadomo rózne, tak jak atmosfera lokalu, jego wystrój itp. Oczywista oczywistość. Teraz zauważam, że częścią tej wolnorynkowej gry były tez popielniczki, albo ich brak. Nigdy nie miałem problemu ze znalezieniem lokalu dla niepalących lub palących. Jedne i drugie zazwyczaj pełne i gwarne popołudniami. Ich właściciele, chcący zarobić pieniądze przedsiębiorcy, kierujący się w biznesie niczym innym jak rachunkiem ekonomicznym potrafili skalkulować nie tylko cenę kawałka sernika, ale opłacalność wstawienia popielniczki.
Są dwie drogi wyeliminowania palenia tytoniu z przestrzeni publicznej. Albo droga zakazów, którą przyjęli rządzący, albo długofalowa polityka intynikotynowa powodująca, że ręka wolnego rynku zadziała sama. Bo któż otworzy knajpę dla palaczy, gdy nie będzie to opłacalne.
Wiadomo, zawsze chodzi o pieniądze. Zakazy to: dalsze wpływy z akcyzy + wpływy z mandatów. Polityka antynikotynowa to: konieczność wydania części środków z akcyzy na wspomaganie leczenia osób uzależnionych, w dalszej kolejności spadek dochodów z akcyzy i brak wpływów z penalizacji palenia.
Dla rządzących wybór pomiędzy zdrowszym budzetem a zdrowszym społeczeństwem zawsze będzie prosty.


Komentarze
Pokaż komentarze (3)