Wpisałem w google frazę "wyrzuceni z PIS". 49,700 linków. Nie przejrzałem rzecz jasna wszystkich. Lektura nagłówków kilkudziesięciu najwyżej notowanych wskazuje jednak na posłanki i posłów z przewaga tych pierwszych.
Spór o to czy zaiste ich (je) wylał, czy wyrzuli(ły) się sami(e) uważam za drugorzędny. Akcja, już dobrowolnego, opuszczania PISu zatoczyła szerszy krąg. Mamy już Klub Parlamentarny, za chwilę pewno nową partię. Rozpoczynają się dywagacje jak spora część elektoratu może pójść za nową inicjatywą polityczną.
Jarosław Kaczyński lubi wystawiać swoich wyborców na próbę. Może to taka zasada, im dłużej ze mna pozostajesz, tym wierniejszym sie stajesz. Po pierwszym bardzo pozytywnym okresie działalności w parlamencie, przyszły chwile trudniejsze. Przełknęliśmy koalicję z Lepperem, przeżyliśmy histeryczne wystąpienia Ziobry. Chwilę potem, dla odmiany, wybaczyliśmy oddanie władzy w niepotrzebnych przedterminowych wyborach. Wybaczaliśmy wiele, powtarzając, że liczą się efekty a nie styl. Tragedia Smoleńska nas skonsolidowała, a pozytywna kampania Jarosława Kaczyńskiego dała nadzieję na kolejne zwycięstwo.
I oto przyszedł moment najgorszy. Ciągle wierni, przekonani, że idea IV RP ma sens, dostaliśmy kopa. Liczyliśmy, że PIS wzmocniony naprawdę dobrym (choć przegranym) wynikiem wyborów prezydenckich stanie sie wreszcie twardą opozycją, wytykającą Platformie karygodne błędy i brak pomysłu na uczciwą i bogatą Polskę. W zamian dostaliśmy pokaz niezrozumiałych gestów, agresji, staczania się na margines politycznej kultury. Ciąglę mieliśmy w pamięci ś.p. Prezydenta, twardego gracza, który choć nie stronił od mocnych ocen politycznych konkurentów, traktował ich z szacunkiem. Pamiętając godne i pełne szacunku dla politycznego adwersarza przejęcie przez Lecha Kaczyńskiego prezydentury od Aleksandra Kwaśniewskiego, zobaczyliśmy Jego brata podającego w wałęsowskim geście nogę Bronisławowi Komorowskiemu.
Wydarzenia potoczyły sie szybko. "Niezwykle sympatyczne" otoczenie prezesa pomogło nam zrozumieć, że kolejnej próby nie przejdziemy. Prezes nas wylał. Wylał na zbity pysk część swojego elektoratu.
Prezes wylał własny elektorat.
Nie pytajcie więc, kto pójdzie za nowym projektem politycznym. Pytanie trzeba postawić odwrotne: Którzy politycy, pójdą za wylanym elektoratem. Odpowiedź właśnie się tworzy.
Komentarze
Pokaż komentarze (8)