2014-05-12
Dnia 12 maja 2014 r. polski premier oraz Prezes Sądu Rejonowego w Lęborku (sygn.: A-052-8/14) otrzymali uzasadnione stwierdzeniem niedopuszczalności w Polsce orzekania o pozbawieniu wolności w trybie postanowienia o zabezpieczeniu roszczenia w postępowaniu cywilnym, wnioski o niezwłoczne podjęcie prawnej ochrony wolności ofiary takiego orzekania, oraz o niezwłoczne zapewnienie jej wolności i nietykalności osobistej. Wnioski obejmują żądanie właściwego formalnego potwierdzenia jej prawa do wolności, do wolności osobistej oraz nietykalności osobistej, do pozostawania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i do swobodnego wyboru miejsca własnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz żądanie zapewnienia jej fizycznej ochrony przed wszelką przemocą, napaścią, uprowadzeniem.
Wnioski są uzasadnione powołaniem konstytucyjnego pierwszeństwa prawa do ochrony wolności, określonego art. 2, art. 10 ust. 2, art. 30, art. 31, art. 32, art. 37, art. 41 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz wskazaniem niedopuszczalności orzekania o pozbawieniu wolności, wolności osobistej lub nietykalności osobistej dokonywanego w trybie postanowienia o zabezpieczeniu roszczenia w postępowaniu cywilnym, i opartego o przepisy art. 730, art. 730^1 i art. 755 par. 1 pkt. 4 Kodeksu postępowania cywilnego (Kpc).
Godność człowieka oraz naczelne konstytucyjne prawa do wolności człowieka oraz do wolności osobistej i nietykalności osobistej mają pierwszeństwo przed innymi wartościami konstytucyjnymi oraz przed wszelkimi roszczeniami cywilnymi i przed wszelkimi zobowiązaniami międzynarodowymi Rzeczypospolitej. Rzeczpospolita została powołana dla ochrony godności człowieka oraz praw do wolności człowieka oraz do wolności osobistej i nietykalności osobistej; wszelkie inne jej zadania i wartości są zadaniami i wartościami wtórnymi wobec godności człowieka i praw do wolności człowieka oraz do wolności osobistej i nietykalności osobistej.
Wolność człowieka oraz wolność osobista i nietykalność osobista nie mogą być przedmiotem zabezpieczenia roszczenia w postępowaniu cywilnym. Nie wolno podnosić roszczenia obejmującego czyjąkolwiek wolność oraz wolność osobistą i nietykalność osobistą. Każda postać niewolnictwa jest bezwzględnie zakazana.
W postępowaniu cywilnym można zabezpieczenia określonego przepisami art. 730 i art. 730^1 Kpc, udzielić wyłącznie wówczas, gdy jest ono niezbędne dla osiągnięcia celu tegoż postępowania, lub dla wykonania orzeczenia zapadłego w sprawie objętej tymże postępowaniem. Zgodnie z art. 731 Kpc, zabezpieczenie nie może zmierzać do zaspokojenia roszczenia, lub samo być celem postępowania; nie wolno wszczynać postępowania celem wydania postanowienia o zabezpieczeniu.
W postępowaniu cywilnym na podstawie przepisów art. 730 i art. 730^1 oraz art. 755 par. 1 pkt. 4 Kpc, nie wolno orzekać o wolności człowieka oraz o wolności osobistej i nietykalności osobistej, oraz o stosowaniu przemocy lub przymusu. Na podstawie przepisu art. 755 par. 1 pkt. 4 Kpc, sąd może określić "sposób roztoczenia pieczy nad małoletnimi dziećmi", lecz nie może orzekać o pozbawieniu wolności osoby objętej pieczą oraz o jej wolności osobistej i nietykalności osobistej.
Sąd Rejonowy w Lęborku, VIII Zamiejscowy Wydział Rodzinny i Nieletnich z siedzibą w Bytowie, pod sygnaturą akt: VIII Nsm 116/14, rażąco naruszył prawa do wolności oraz do wolności osobistej i nietykalności osobistej pani (...). W oparciu o rażąco bezprawne orzeczenie tego Sądu, osoby działające w imieniu Rzeczypospolitej, zobowiązane do ochrony praw na terytorium Rzeczypospolitej, zatrudnione w Policji oraz w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w Bytowie, dokonały napadu na panią (...), pozbawiając ją wolności oraz naruszając jej wolność osobistą i nietykalność osobistą. Działania te podjęto bezprawnie celem umożliwienia obywatelom niemieckim bezprawnego porwania przemocą pani (...) z terytorium Rzeczypospolitej.
Dnia 25 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Lęborku, VIII Zamiejscowy Wydział Rodzinny i Nieletnich z siedzibą w Bytowie, pod sygnaturą akt: VIII Nsm 116/14, postanowił na podstawie przepisu art. 755 par. 1 pkt. 4 oraz art. 730^1 Kpc: "udzielić zabezpieczenia w postaci natychmiastowej ochrony prawnej małoletniej (...) poprzez umieszczenie małoletniej w pogotowiu rodzinnym wskazanym przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinnej w Bytowie". W uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Lęborku stwierdził, że: "Do czasu wydania jej stronie niemieckiej istnieje potrzeba udzielenia jej zabezpieczenia w postaci umieszczenia w pogotowiu rodzinnym". W kontekście ujawnionych okoliczności postępowania wyrażenia "umieszczenie" oraz "wydanie" oznaczały pozbawienia człowieka wolności oraz zastosowanie przemocy i uprowadzenie.
Zaświadczono zastosowanie wskutek działania Sądu przemocy wobec pani (...) przez Policję oraz przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinnej w Bytowie. Udział w przestępnych czynnościach wzięli lub o nich zaświadczyli: rzecznik bytowskiej policji młodszy aspirant pan (...), oraz dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Bytowie pan (...), oraz członkowie rodziny zamieszkałej w Zieliniu. Dnia 28 kwietnia w Zieliniu doszło do usiłowania zastosowania przemocy wobec pani (...) przez obywateli niemieckich określonych jako "pracownicy Jugendamtu".
We wnioskach z dnia 12 maja 2014 r. wskazano potrzebę niezwłocznego działania wobec trwającego bezpośredniego zamachu na wolność człowieka oraz wolność osobistą i nietykalność osobistą. Rażąco bezprawne naruszenie na terytorium Rzeczypospolitej prawa do wolności, będącego naczelnym konstytucyjnym prawem obywatela Rzeczypospolitej i każdego, kto znajduje się pod władzą Rzeczypospolitej, dokonane z zastosowaniem władzy wykonawczej i sądowniczej Rzeczypospolitej, należy w myśl wniosków niezwłocznie usunąć, naprawić oraz wyjaśnić w trybie postępowania karnego. Zgodnie z art. 30, art. 31 ust. 1, art. 10 ust. 2 Konstytucji, zadanie to obciąża w pierwszej kolejności Radę Ministrów oraz Sąd Rejonowy winny rażącego bezprawia.
http://archi.wiki.praw.pl/2kiveqiag8i
Komentarze
Pokaż komentarze (3)