Przepraszam, czy Tu-leyą?

O zaniku standardów zawodowych pisałem już dawno temu. Temat jednak wcale nie stracił na aktualności, a wręcz odwrotnie – cały czas pojawiają się nowe przykłady tego zjawiska w szerokiej gamie wyuczonych i wykonywanych zawodów.

Ostatnio znowu media i komentatorzy zajęli się tym zjawiskiem przy okazji wygłoszenia wyroku na dra G. oskarżonego o łapówkarstwo. Relatywizm ocen zarówno postępku pana doktora, jak i uzasadnienia wygłoszonego przez sędziego jest tak rozbieżny, jak spektrum polityczne Polski. Do tego dochodzi jeszcze nasza narodowa cecha – wszechstronność wydawania sądów w każdej dziedzinie – od ekonomii przez medycynę do prawnych sentencji. Tu, żebym i ja mógł się wpisać w ten schemat od razu wyjaśnię. Jestem zarówno przeciwny ferowaniu wyroków przed kamerami TV, ( co onegdaj w stosunku do zatrzymanego dra G. uczynił pan minister Ziobro) jak i umieszczaniem w uzasadnieniu wyroku stwierdzeń o „stalinowskich metodach” przesłuchań, co nieopatrznie, mam nadzieję, wymknęło się z powodu braków w edukacji historycznej (a to już mnie w stosunku do prawnika dziwi) panu sędziemu Tulei.  Zaręczam panu sędziemu, że wystarczyłoby porównać ten rodzaj przesłuchań do okresu „gierkowskiego”, który tak się marzy SLD, że chce nas obdarzyć „rokiem tow. Edwarda”. Wybaczcie – Nie pomożemy! Ja choćby właśnie na wspomnienie przesłuchania, jakie mnie spotkało w okresie powodzi 1979 roku w Pułtusku, którego przebiegu z uwagi na to, że mogą czytać mnie nieletni – nie zacytuję.

Cała ta sprawa dra G. stała się przyczynkiem do oceny zarówno poziomu działania polskich służb, aparatu ścigania, prokuratury i sadownictwa. Generalnie większość opinii o funkcjonowaniu kolejnej dziedziny w państwie nie napawa optymizmem. Przykro tylko, że media zauważają to teraz w kontekście ukaranego, zresztą łagodnie, łapówkarza – a nie widziały tego choćby w przypadku pomówionego kilka lat temu (2008 rok) przez te same służby dziennikarza Wojciecha Sumlińskiego, oskarżanego o udostępnienie słynnego „Aneksu do raportu o Wojskowych Służbach Informacyjnych”. Tam też po kilku latach sąd doszedł do wniosku, że prokuratura działała na zamówienie ABW, łamiąc obowiązujące w państwach demokratycznych standardy. Ale ponieważ w sprawę zamieszane były osoby ze świecznika obecnie sprawującej władzę Platformy, większość mediów nabrała wody w usta i nie przeprosiła swojego bezpodstawnie oskarżanego i prześladowanego kolegi. Dziś bez problemu stają w obronie skazanego, choć sędzia wydał ten wyrok w oparciu o dowody zdobyte „stalinowskimi metodami”. No to jeśli jednak wyrok wydał, nie podważając materiału dowodowego, to może tego „stalinizmu” tam nie było.

Nie od dziś wiemy, że polski aparat prawa jest nieskuteczny, powolny i niesprawny. Nigdy nie przeszedł prawdziwej procedury lustracyjnej, w dodatku cały czas poddawany jest nieudolnym próbom reform, po których jest albo gorzej, albo zaraz reformuje się reformy. Tak było z sądami 24-godzinnymi, potem z niby stadionowymi, a teraz z reorganizacją sądów. I wszystko kołem się toczy, policja zbiera dowody, prokuratura oskarża albo umarza, sąd wydaje wyrok albo i nie. Sprawy ciągną się latami, w więzieniach siedzą alimenciarze i rowerzyści jeżdżący „po pijaku”, a prawdziwi przestępcy chodzą bezkarni. Wiele spraw prowadzonych jest pod założone tezy, które mają się sprawdzić w areszcie wydobywczym, często bez względu na realne fakty wychodzące w trakcie dochodzenia.          

 No i żeby szanowni czytelnicy nie myśleli, że uwziąłem się wyłącznie na aparat sprawiedliwości i kolegów po piórze, to niniejszym donoszę, że standardy upadły też na polskich kolejach. I nie chodzi o fakt, że nie można, jak przed drugą wojną światową, wyregulować zegarka zgodnie z przyjeżdżającym pociągiem. Do tego już przywykliśmy. PKP atakuje nas ekologią, w pociągach pojawiły się pluskwy i pogryzły pasażerów. Jednym słowem wycieczka z atrakcjami historycznymi, kojarzonymi z… tu się powstrzymam. A zarządzającym kolejami życzę dalszego wzrostu standardów i dobrego samopoczucia. Pendolino na pluskwach i to wcale nie podsłuchowych, czyż to nie brzmi optymistycznie u początku 2013 roku? Wszystkiego dobrego, drodzy czytelnicy! Historia pluskwą się toczy .