Polska Oszukana

Lipiec, wakacje, sezon ogórkowy się zaczyna, wypadałoby więc lekko, łatwo i przyjemnie. Żeby nie psuć humoru, który z braku innych bodźców, poprawia nam słoneczna pogoda. Ale tak nie będzie i to z premedytacją. Nie chcę, by rozleniwieni słoneczną i wodną kąpielą czytelnicy tak się w odpoczynku zanurzyli, by zapomnieli o tym, co szykuje nam świat polityki i zatracili na moment instynkt samozachowawczy. Szanowni Państwo, nie ma czasu na demobilizację. Jak mawiała moja babcia „ Nie śpij, bo Cię okradną”.

Nie dajmy się zatem okradać. Z pamięci – przez gloryfikatorów Jaruzelskiego i jego „patriotyzmu”. Z godności – przez majstrujących przy prawie pracy polityków, którzy zapomnieli, że na rękach pracowników wyniesieni zostali do państwowych funkcji. Z przyszłości – przez łatających budżet magików spod znaku Rostowskiego, którzy tylko czekają na sygnał, by położyć łapy na funduszach emerytalnych. Z myślenia – przez serwisy telewizyjne, radiowe i prasowe, wkładające nam co dzień niestrawną papkę nieistotnych informacji, okraszonych komentarzem po myśli rządzących. Mógłbym pewnie tak jeszcze wyliczać długo, podając przykłady, gdzie państwo rozstało się z obywatelami lub podzieliło ich na kategorie lepszych, bardziej majętnych, czy nietykalnych przez prawo. Państwo? Czy ludzie, którym powierzyliśmy jego reprezentowanie?

Elity, które obrastają państwowy organizm, pasożytując na nim niczym huba. Z lekceważeniem podchodzące do werdyktów sądów i Najwyższej Izby Kontroli. Przerzucające miliardy publicznych, a zatem także naszych, złotówek przez dziwne przetargi, wyceny i nieudane inwestycje (przykład ostrołęckiej elektrowni wystarczy, po co szukać daleko). Kraj 91 wiceministrów, mostu za 50 milionów, na którego remont trzeba wydać kolejne 48. Lotniska, które po otwarciu zamyka się na pół roku, by ponownie wybudować pas startowy, a zaraz potem ogłasza się chęć jego prywatyzacji. Gdzie ponad pięć milionów złotych z funduszu promocji sportu ładuje się beztrosko w koncert popowy. To wszystko składa się na 19 miliardów złotych, jakie w ubiegłym roku zostały zmarnotrawione przez państwowy aparat wszelkiej maści. Takiego wyniku w historii III RP jeszcze nie było.  By żyło się lepiej. I faktycznie wielu żyje się lepiej.

Do tego stopnia, że można wprowadzić nienormowany czas pracy, bez godziwego wynagrodzenia. Można się z pracownikiem rozliczyć po roku za te trzynaście godzin przepracowane codziennie. To już rządzących nie interesuje. Oni partycypować będą w zyskach tych, dla których prawo stworzyli. Forma dowolna, czysta, niekorupcyjna. A reszta, morda w kubeł i słuchać radia. Chcesz mieć na czynsz i chleb z kiełbasą, zasuwaj. Za drzwiami czeka na to miejsce czterech. Tylko do kiedy mości panowie?

Może to i dobrze, że bielmo władzy i nieomylności zasnuło wam oczy. Że już pobrataliście się z tymi, którzy kiedyś sadzali was do więzień i wysyłali przeciw wam czołgi. Że prawie jesteście gotowi zrobić to samo, bo już zamykacie się za kordonami policji.

 Polska historia znaczona jest, jak wiemy, zakrętami. Ale my mamy ich naprawdę dość i nowych nie trzeba. Trzeba szacunku a nie pogardy i propagandy, jaką oferują nam rządzący liberałowie. Trzeba solidaryzmu społecznego, który był u podstawy przemian w 1981 i 89’ roku. Trzeba wreszcie dbania o narodowy i społeczny interes, byśmy nie stawali się w masie obywatelami którejś tam kategorii, skazanymi na wyjazdy za chlebem. By znowu stać się Polską Obywatelską, a nie Polską Oszukaną. Szanowni Czytelnicy, nie zapominajcie o tym podczas kanikuły.