Co do liryki...

Wciąż liryka mnie dotyka,

a to z prawa, a to z lewa.

Nic mi z tego nie wynika,

zamiast pisać, wolę śpiewać.

A że Bozia przez pomyłkę

gardło dała mi wręcz bose,

śpiewam sobie tylko chyłkiem,

a pisuję pełnym głosem...

 

To dramat śpiewaka, to klęska,

miast kląskać jedynie stęka.

To dramat poety w takiej niszy,

że wolałby śpiewać, a pisze...

 

Mógłbym grać też na gitarze,

i rytmicznie na niej brzękać.

Lecz to także idzie w parze-

jedna ręka, druga ręka...

Chodzę przy tym wciąż jak struty,

gdyż muzycznych nie mam zalet.

żebym znał przynajmniej nuty,

a tu jak na złość alfabet...

 

To dramat śpiewaka i żałość,

tak dużo mieć, a tak mało.

To dramat poety, przygoda niedobra,

bo chciałby Grammy, a tu tylko, jak na złość, cholera jasna, jedynie można Nobla... :(