56 obserwujących
548 notek
812k odsłon
8878 odsłon

Strategia Kaczyńskiego

Polecam moją najnowszą książkę "Wielka koniunkcja".
Polecam moją najnowszą książkę "Wielka koniunkcja".
Wykop Skomentuj151

Wielu publicystów, komentatorów, ekspertów i polityków wyśmiewało Jarosława Kaczyńskiego, zarzucając mu, że realizuje bezskuteczną taktykę, przegrywając kolejne wybory i nie potrafiąc rozszerzyć elektoratu. Tymczasem przywódca PiS przez wiele lat konsekwentnie implementował w polskim życiu publicznym, nie tylko taktykę, ale skrzętnie obmyśloną strategię.

Odkrywanie tajemnicy poliszynela

Na czym polega fenomen PiS? Partia Jarosława Kaczyńskiego posiadła zdolność istotnego wpływania na procesy rządzenia, nawet wówczas, kiedy formalnie pozbawiona jest władzy. Jeszcze pod koniec lat 90. XX w., gdy PiS jako ugrupowanie polityczne nie istniał, a Lech Kaczyński był członkiem rządu Jerzego Buzka, pełniąc tam funkcję ministra sprawiedliwości, środowisko polityczne braci Kaczyńskich forsowało w debacie publicznej zagadnienia, o których nikt wcześniej oficjalnie nie mówił albo politycy tylko nieśmiało przebąkiwali o nich. Podyktowana w polskim życiu publicznym przez czołowe ośrodki opiniotwórcze poprawność polityczna, a w szerszym rozumieniu, – kulturowa, nakładała na najważniejszych graczy politycznych, swego rodzaju zmowę milczenia: o pewnych problemach po prostu się nie wspominało, nie wypadało ich drążyć.

PiS to przełamał. Strategia najpierw Porozumienia Centrum, a następnie jego sukcesora z końca lat 90. XX w. oraz pierwszej połowy pierwszej dekady nowego tysiąclecia, czyli początków lat dwutysięcznych, polegała na introdukcji do polskiej debaty publicznej tych tematów, które wcześniej stanowiły sferę, którą najlepiej można opisać za pomocą pojęcia tajemnicy poliszynela, a więc czegoś co istnieje w przestrzeni społecznych intuicji, niezdefiniowanych poznawczo doświadczeń odkrywanych na zasadzie autopsji, albo czegoś z pogranicza obszaru jawnego a zakulisowego, o czym ludzie wiedzą, uświadamiają to sobie, jednak z różnych względów nie chcą o tym dyskutować.

Wyprzedzając nieco bieg wydarzeń: PiS wprowadził do debaty publicznej te zagadnienia, o których inni politycy szeptali jedynie w rozmowach zakulisowych, np. podczas nieformalnych spotkań w ekskluzywnych warszawskich restauracjach. W ten sposób w polskim dyskursie publicznym została stworzona nowa agenda, do której na plan pierwszy trafiły takie sprawy jak: korupcja, nepotyzm, zorganizowana przestępczość mafijna, agentura, czyli sprawcza rola służb specjalnych oraz ich przemożny wpływ, jaki wywierały na polską politykę.

Zarazem była to diagnoza sytuacji społeczno-politycznej istniejącej w Polsce, która znakomicie pasowała do społecznej percepcji. Opowieść PiS o rzeczywistości była bardziej realna, aniżeli opis stanu rzeczy ferowany przez innych graczy. Narracja polityczna partii Kaczyńskiego, forsowana w debacie publicznej, lepiej pasowała do intuicji, odczuć, i doświadczeń ludzi żyjących w Polsce.

Kreatywna retoryka

Na tym elemencie środowisko braci Kaczyńskich zbudowało swoją potęgę, w okresie 1999-2005, nawiązując do dorobku ministra sprawiedliwości w rządzie AWS, Lecha Kaczyńskiego. Uwieńczeniem tej strategii był polityczny dublet, a zatem podwójne zwycięstwo osiągnięte w ramach tzw. politycznej koniunkcji, w wyborach parlamentarnych i prezydenckich. W drodze do tego tryumfu Lech Kaczyński zwyciężył jeszcze w walce o prezydenturę stolicy.

Siłą PiS było odsłanianie sfery tajemnicy poliszynela, a przede wszystkim używanie niezwykle kreatywnego języka politycznego, paradoksalnie wywierającego duży wpływ także na adwersarzy formacji Jarosława Kaczyńskiego. Gdy PiS wrzucał do debaty publicznej pewne tematy, pozostali uczestnicy musieli się do nich doorientowywać. Podczas afery hazardowej premier Donald Tusk zdymisjonował wszystkich ministrów, którzy mogli być w jakikolwiek sposób kojarzeni z lobbingiem na rzecz „jednorękich bandytów”, nawet tych polityków PO wobec których nie było żadnych przekonujących dowodów. Stało się tak dlatego, że PiS ustanowił pewien standard, wytworzył retoryczną presję.

(…) „W przypadku człowieka, który narzucał Polsce, również obozowi swoich przeciwników: język, retorykę; nawet jeżeli odrzucany był ten język, on był niesłychanie kreatywny” – powiedział o Jarosławie Kaczyńskim prof. Aleksander Smolar, prezes Fundacji Batorego, w rozmowie z prof. Jadwigą Staniszkis oraz Grzegorzem Kajdanowiczem (program Fakty po faktach, TVN, emisja z 19 kwietnia 2015 r.).

Głębszy sens

Jednak, jak głosi biblijne proroctwo, po siedmiu latach tłustych przyszło siedem lat chudych. Po wielkim, podwójnym zwycięstwie w 2005 r., PiS szybko stracił władzę, przegrywając sześć kolejnych wyborów: parlamentarne w roku 2007, europejskie w 2009, prezydenckie i samorządowe w 2010, znów parlamentarne w 2011, wreszcie, aby zakończyć feralną serię na nieznacznej porażce w rywalizacji do parlamentu europejskiego, w 2014 r..

Wykop Skomentuj151
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale