Kanapa, czyli o przekleństwie prawicy

- Witam szanowne koleżanki i kolegów! Zebraliśmy się tu, by dać Świadectwo oraz Odpór. Działając razem możemy zbudować prawicowy ruch z prawdziwego zdarzenia.

- O tak, zróbmy to!

- Mamy dużo pomysłów, które wspólnym wysiłkiem na pewno zrealizujemy.

- Ja już namalowałem logo.

- Świetne!

- Bardzo fajne!

- Zabierajmy się więc do pracy...

- A kto będzie szefem?

- Stanowiska nie są ważne, najważniejsza jest Idea...

***

- Dzień dobry, przyprowadziłam dziś do nas Pana Redaktora. Wszyscy go znamy i lubimy. Posuńcie się trochę i zróbcie miejsce Panu Redaktorowi honorowe miejsce na kanapie.

- Ależ oczywiście!

- Witamy, Panie Redaktorze!

- Jakże się cieszymy!

- Witam! Również się cieszę, że trafiłem do tej ostatniej ostoi patriotyzmu. Wszystkich państwa bardzo szanuję... Robicie tu świetne rzeczy, a razem uczynimy jeszcze więcej. Tylko, oczywiście, bez tych kilku panów z brzegu kanapy, bo to kryptolewicowcy i zdrajcy...

- No co pan?

- Cicho, Pan Redaktor dobrze mówi!

- Ale... ale...

- Tak jest! Oni mi się od początku dziwni wydawali. Ja ich przeanalizowałam psychologicznie!

- Co...?!

- Fakt, źle im z oczu patrzy.

- Ale proszę państwa, spokojnie, może się jeszcze poprawią.

- Wątpię.

***

- Co, to, zdrajcy znowu tu przyszli?

- Mają klucze. I mówią, że nic złego nie zrobili.

- Jak to nie, przecież Pan Redaktor powiedział, że są źli.

- I to ma wystarczyć?!

- Patrzcie, jeszcze się wypierają!

- Spokój, drodzy państwo, spokój! Mieliśmy przecież takie ambitne plany, a jeszcze nic nie zaczęliśmy robić!

- Jak mamy robić, jak te lewackie sprzedawczyki przeszkadzają?

- My tu przecież tylko sobie siedzimy cicho z brzegu...

- I krzywo patrzycie! Tak nie prawicowo!

***

- A to co jest?

- Zdrajcy przynieśli swoja kanapę.

- Phi! Na tej ich kanapie nikt nie usiądzie. Nasza kanapa jest jedyną prawdziwą, uczciwą, patriotyczną kanapą.

- Tak jest!

- Precz z lewicowymi krypto-kanapami.

- Chyba krypto-lewicowymi kanapami?

- Właśnie!

- Kto chce siedzieć na naszej kanapie, niech się wpisze na listę.

- Przecież już na niej siedzimy.

- Ale musimy się dodatkowo zintegrować! Teraz nie możemy sobie pozwolić, by na naszej kanapie znów usiedli potencjalni zdrajcy.

- Zaraz, a gdzie oni idą?

- Stać, stać!

- Cholera, zamknęli drzwi.

- Ma ktoś drugie klucze?

- ...

***

Oczywiście tak było w latach dziewięćdziesiątych, bo teraz już, na szczęście, nie...