Pisałem już kiedyś, że wraz z przepoczwarzeniem się komuny w Trzecią RP wykształcił się u nas kochający Polskę inaczej typ wynaturzonego przygłupa, którego nazwałem „ciołkiem polskim”.
Pierwszym symptomem zamulenia jaźni tego zmutowanego komucha było uwierzenie we wciskaną mu ciemnotę, że afera hazardowa to kłamliwy wymysł chorej wyobraźni Jarosława Kaczyńskiego.
W kolejnych latach, każdy w miarę rozgarnięty obywatel mógł zaobserwować, że intelektualna cofka ciołków polskich pogłębiała się w postępie geometrycznym, by w erze „zielonej wyspy” osiągnąć zawrotne tempo o nie notowanym dotąd przez naukę przyśpieszeniu.
Ślepa wiara w cuda, jakie obiecywał Premier, ufność w zapewnienia Jacka Rostowskiego, że Polskę ominie kryzys oraz domniemanie dobrej woli Rosji w sprawie wyjaśnienia śledztwa smoleńskiego wskazują niezbicie, że „ciołek polski” zidiociał w stopniu graniczącym z apogeum debilnego absolutu, za czym jest już tylko czarna dziura.
A stuprocentową zasadność tej odważnej tezy potwierdza święte przekonanie ciołka, że prokurator generalny pojechał po wytyczne do Moskwy li tylko i wyłącznie dla naszego dobra.
„Kropkę nad i” stawia dzisiejsze uniewinnienie Stanisława Kani.
Krzysztof Pasierbiewicz
(nauczyciel akademicki)


Komentarze
Pokaż komentarze (10)