Pani Wisława Szymborska zażyczyła sobie skromny pochówek w rodzinnym grobowcu na krakowskim Cmentarzu Rakowickim.
I chwała jej za to.
Ale jak tylko urnę złożono do grobu, zmarzniętych żałobników, Prezydenta Komorowskiego, Ministra Kultury Zdrojewskiego i liczoną w setki grupę zaproszonych celebrytów zawieziono, o ironio! ogrzewanymi autobusami przegubowymi MPK na nieco mniej skromną konsolację do Sukiennic.
A dumni ze swojej Noblistki rodowici Krakowianie, którzy mimo srogiej zimy przyszli pożegnać poetkę, głównie emeryci, wrócili o głodzie i chłodzie do domów piechotą.
Bo nazajutrz po wyborach, władze Królewskiego Miasta zabrały im tramwajową zniżkę.
Krzysztof Pasierbiewicz
(nauczyciel akademicki)
P.S.
W mowie pogrzebowej eseldowski Prezydent Królewskiego Miasta profesor Jacek Mjchrowski podkreślił, że Wisława Szymborska nie była rodowitą Krakowianką. Ja bym jeszcze dodał, że od roku 1945-go, żaden z rektorów Uniwersytetu Jagiellońskiego nie był rodowitym Krakowianinem. Nie dziwmy się tedy, że Kraków, choć jest najpiękniejszym miastem świata, staje się powoli małomiasteczkowym grajdołem dalekowschodniej rubieży Środkowo-Wschodzniej "Europy".
Patrz również:


Komentarze
Pokaż komentarze (33)