Dla mnie teatr się zaczął, jak mnie mama wzięła za rękę, bo ledwie, co umiałem chodzić i zaprowadziła do Teatru Słowackiego na jedno z ostatnich wystąpień scenicznych Ludwika Solskiego.
Kolejnym kamieniem milowym były „Dziady” w Teatrze Starym im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie w reżyserii Konrada Swinarskiego z Jerzym Trelą w roli Konrada.
Po raz ostatni odleciałem na premierze „Umarłej klasy”.
Potem była czarna dziura.
Aż tu raptem trąbią w tefałenie, że szykuje się dziejowe wydarzenie teatralne, bo niejaki Janusz Zaorski wziął się za reżyserkę sztuki o Danucie Wałęsowej, z Krystyną Jandą w roli głównej i premierą nomen omen w Gdańsku.
Sztuka miała być dopełnieniem wyczekiwanej przez kulturalny inaczej salon III RP, filmowej biografii Lecha Wałęsy w reżyserii Andrzeja Wajdy, produkcji pechowo wstrzymanej z przyczyn paskudnie wstydliwej natury.
Chyba sam Tadeusz Kantor nie przewidział, jakiego znaczenia nabierze jego zawołanie „Niech sczezną artyści”.
I tak sobie czasem myślę. Boże! Czegóż to ludzie nie zrobią dla pieniędzy.
Krzysztof Pasierbiewicz
(nauczyciel akademicki)
Patrz również:
Salon III RP -http://salonowcy.salon24.pl/376878,salon-iii-rp


Komentarze
Pokaż komentarze (14)