Mam córkę jedynaczkę, którą we wczesnym dzieciństwie trochę rozpuściłem. W efekcie, jak tylko coś było nie po jej myśli, moja córunia wybałuszała swoje piękne gały i wrzeszcząc wniebogłosy tupała nóżkami celem wymuszenia na mnie bezwarunkowej kapitulacji. Na szczęście, z czasem moje oczko w głowie dorosło i nauczyło się liczyć z ludźmi.
Natomiast proces rozwoju emocjonalnego Platformy Obywatelskiej przebiegał w odwrotną stronę, a rozpieszczana przez salonowe media Platforma przez pięć lat jej rządów ewoluowała do tyłu, by z czasem osiągnąć poziom zdziecinnienia zbliżony niebezpiecznie do granicy debilnego absolutu.
Bezsprzecznymi dowodami słuszności postawionej tezy jest plucie na opozycję przy byle okazji, pokazywanie języka w czasie sporów politycznych, przedrzeźnianie Jarosława Kaczyńskiego, neurotyczne piski w sejmie, a ostatnio histeryczne tupanie nóżkami premiera, gdy mu gowinowska frakcja wykręciła numer w głosowaniu.
„Kropkę nad i” stawia niezrównoważony bełkot POsłów po tym, jak ministra Mucha na śmierć zapomniała o dachu nad Basenem Narodowym.
Więc myślę, że najwyższa pora by upośledzone dziecko trzech tenorów otoczyć opieką specjalnej troski, a w nadchodzących wyborach zagłosować na poważnych ludzi.
Krzysztof Pasierbiewicz
(nauczyciel akademicki)
Patrz również:
Sekret sukcesu Platformy - http://salonowcy.salon24.pl/337142,sekret-sukcesu-platformy


Komentarze
Pokaż komentarze (11)