Zachęcony tekstem blogera Grima Sfirkowa o pomyśle Przyjaznego Państwa, żeby pozwolić straży miejskiej uznaniowo konfiskować towar osobom handlującym poza miejscami do tego wyznaczonymi, wybrałem się odwiedzić stronę tej komisji, która tak się zaprzyjaźniła z posłem Palikotem, że po raz drugi został jej przewodniczącym.
Trzeba powiedzieć, że jeśli chodzi o ten projekt ustawy opisywany przez Sfirkowa, to jest jeszcze gorzej – nie tylko można będzie uznaniowo konfiskować towar, ale będzie można to robić także w przypadku, gdy ów towar nie stanowi własności sprawcy wykroczenia, czyli taki, który został powierzony komuś do sprzedaży przez właściciela. Najbardziej kuriozalne jest uzasadnienie tej sankcji – dotychczasowa grzywna w wysokości pięciuset złotych była zbyt mała.
Ciekawy jestem, co będzie w przypadku, gdy właściciel towaru poda miasto do sądu za konfiskatę – przecież trzeba będzie udowodnić jego złe intencje, że świadomie polecał sprzedawać swój towar w niedozwolonym miejscu ? Zerknąłem na inne projekty i powiem, że zacząłem się na serio się zastanawiać, z kim się przyjaźni nasze państwo, w tym przypadku reprezentowane przez posłów z komisji Palikota.
Przykład niemal pierwszy z brzegu, czyli projekt nr 123, przedostatni z umieszczonych na stronie. W tym projekcie proponuje się zwolnienie pracodawcy niezapewniającego warunków pracy chronionej, ale zatrudniającego osobę niepełnosprawną, z obowiązku uzyskania pozytywnej opinii Państwowej Inspekcji Pracy o przystosowaniu stanowiska dla tej osoby. Oznacza to, że osoby niepełnosprawne będą zatrudniane w zwykłych zakładach pracy, jak wszystkie inne, a PIP będzie mogła sobie później skontrolować, czy pracodawca dostosował stanowisko.
Ale skoro znika obowiązek przystosowania stanowiska przed podjęciem pracy, a w zamian jest tylko możliwość późniejszego skontrolowania, to w naszych warunkach oznacza „dziki rynek pracy” dla niepełnosprawnych - to oznacza zaprzestanie chronienia tych osób przez państwo. Nie ma bowiem wątpliwości, że to pracodawcy wzmacniają swoją pozycję w stosunku do niepełnosprawnych, którzy pójdą na wszelkie ustępstwa, aby pracy nie stracić. I w tym projekcie również jest uzasadnienie warte zacytowania – niepełnosprawni staną bardziej atrakcyjni na rynku pracy. Trudno się nie zgodzić.
Ale dopiero następny projekt nr 121 na liście powalił mnie na deski. Otóż jest to nowelizacja kodeksu postępowania administracyjnego, która to zmiana polega na tym, że dodaje się punkt, iż „jednostka samorządu terytorialnego spełniająca warunki określone w artykule 28 pozostaje stroną postępowania nawet wówczas, gdy organem orzekającym w tym postępowaniu jest organ tej jednostki, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej”.
Moim zdaniem, a zastrzegam, że prawnikiem nie jestem, oznacza to, iż przykładowy burmistrz, który jest przecież organem samorządu, może w prowadzonym przez siebie postępowaniu zażądać od samego siebie wydania decyzji na swoją korzyść, bo taki jest interes strony, czyli jego samego. Jest to tak kuriozalne, że czytałem tekst tego projektu swoim niewprawnym okiem laika kilka razy, ale za każdym razem wniosek był ten sam – ów burmistrz będzie sam sobie stroną, sędzią i adwokatem w jednym.
Uzasadnienie nowelizacji jest bombowe – chodzi o to, że jeśli umożliwi się przykładowemu burmistrzowi występowanie jako strona i orzecznik w jednym postępowaniu I -ej instancji, to będzie mógł być stroną również w ewentualnym postępowaniu odwoławczym. Być może tak trzeba, ale trudno mi w to uwierzyć, że nie ma innej możliwości uzyskania takiego stanu rzeczy, niż łamanie podstawowej zasady, że nikt nie może być sędzią we własnej sprawie.
Jedno pytanie nasuwa mi się natrętnie, a przecież ja tylko liznąłem z brzegu działalność komisji (124 projekty od kwietnia 2008 do tej pory) - z kim tak naprawdę przyjaźni się nasze państwo ?
http://barbaria.salon24.pl/135576,przyjazne-panstwo
http://orka.sejm.gov.pl/SQL.nsf/projkom?OpenAgent&6&NPP
Inne tematy w dziale Polityka
