Kiedy usłyszałem wczoraj, że zamiast kandydata na prezydenta Platforma przedstawi na razie mapę drogową, to poczułem się naprawdę udelektowany. Chyba podobne wrażenie musiał przeżywać pan Zagłoba, gdy postawiono przed nim gąsior stuletniego węgrzyna. Jako zakamieniały zwolennik ponownego wyboru Lecha Kaczyńskiego poczułem się komfortowo i spokojnie.
Upoważniają mnie do takiej brawury efekty dotychczasowej praktyki Platformy Obywatelskiej w dziedzinie kartografii politycznej. Bowiem tak się dziwnie składa, że co Platforma ogłosi jakąś mapę drogową, plan działań albo harmonogram, to klapa przedsięwzięcia jest murowana. Z najsłynniejszych wyczynów kartograficznych przedstawionych przez rząd Donalda Tuska należy wymienić mapę dojścia do strefy euro, mapę wprowadzenia podatku liniowego oraz mapę wyjścia z dziury budżetowej.
Już tylko pobieżny rzut oka na te trzy przypadki upewnia nas, że żaden z tych celów nie tylko nie został osiągnięty, nie tylko nie zbliżyliśmy do żadnego z nich ani na jotę, ale nikt nawet nie zna przybliżonego terminu realizacji. Mało tego, tyle już było nietrafionych dat, pomyłek i lapsusów, że nikt się nie kwapi z prognozami.
Podczas prezentacji przez Donalda Tuska oraz ministra Rostowskiego planu nieśmiertelnej reformy finansów, ten ostatni nawet prosił zgromadzoną publiczność, żeby broń Boże nikt nie pomyślał, że oni jakiś termin sugerowali w sprawie wejścia do strefy euro ! Sam premier po kilku nieudanych zgadywankach już w ubiegłym roku przyrzekł, że żadnych terminów nie poda, choćby go mieli końmi włóczyć po majdanie KPRM.
Również mapa wprowadzenia podatku liniowego ma swoją historię i jest jednym z najcenniejszych zabytków kartografii finansowej w naszym kraju i jako taka podlega ochronie. Zresztą jest tak pokreślona, pełna poprawek, plam od kawy i czerwonego wina, uszkodzeń od bicia pięścią w stół, że nadaje się tylko do konserwacji. Z tego powodu Platforma już jej nie wystawia na widok publiczny.
Z kolei mapę wyjścia z dziury budżetowej prezentował mediom we wrześniu ubiegłego roku minister Graś i już sam ten fakt, moim zdaniem, załatwił całą sprawę odmownie. Rzecznik Graś jest dla mnie taką magiczną postacią, jak tajemniczy osobnik w Dekalogu Krzysztofa Kieślowskiego, który się pojawia w każdym odcinku na moment i wiadomo, że nic dobrego nie wróży. I ja się na Grasiu nigdy nie zawiodłem – jeśli on zapowie jakiś plan swojej partii, to jest gwarantowana katastrofa na miarę Titanica, Płonącego Wieżowca albo podobnego obrazu. Ja się nie mogę nadziwić, że oni jeszcze mają śmiałość w ogóle wspominać o jakichkolwiek mapach.
Zresztą ta ostatnia zapowiedź o mapie do prezydentury wyszła z ust Grzegorza Schetyny i to być może jest świadoma próba zaszkodzenia premierowi. Wyobrażacie sobie, jakie piekło się rozpęta przeciwko Donaldowi Tuskowi, gdy wygra Kaczyński ? Kto jak kto, ale Schetyna ma świadomość pecha, jaki Platformie przynoszą wszelkie mapy i zdegradowany lider sięga po środki metafizyczne, żeby dokonać pomsty na dawnym przyjacielu.
Dodatkowym argumentem za moim pisowskim optymizmem jest prosty fakt – mapa dopiero wczoraj została ledwo co zapowiedziana, a już Palikot z Nowakiem pokłócili się o żonę Radosława Sikorskiego. Wyobrażacie sobie drodzy koledzy blogerzy, zwolennicy Lecha Kaczyńskiego, co tam się będzie wyrabiało po ujawnieniu mapy ? Czy wy zdajecie sobie sprawę, jak to pięknie rokuje na czas kampanii ?
Owszem, pewnym usprawiedliwieniem dla Platformy jest fakt, że polityczne mapy drogowe na ogół się nie sprawdzają. Nawet najwyższej jakości amerykańska mapa drogowa dla Bliskiego Wschodu, przyniosła tamtym ludziom takie piekło, że zatęsknili do życia przed mapą.
Ale to nie zmienia postaci rzeczy, że nam pisowcom w kwestii wyborów prezydenckich nie mogło się zdarzyć nic lepszego, niż mapa drogowa w wykonaniu Platformy Obywatelskiej.
http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80269,7543824,Kto_na_prezydenta_z_PO___Mapa_drogowa__w_przyszlym.html
Inne tematy w dziale Polityka
