Było siedemdziesięciu pięciu, aresztowanych 18 marca 2003. To była czarna wiosna na Kubie. Jej plony zebrały więzienia Hawany i Matanzas. Powodem aresztowań było głoszenie prawdy, a może po prostu niezgadzanie się z polityką braci Castro. Wśród aresztowanych było m.in. 27 dziennikarzy.
Po pięciu latach na Kubie zmieniło się niewiele. Przy władzy wciąż jest Castro, owoce czarnej wiosny wciąż nie maja dostępu do słońca, bo 55 z nich wciąż jest w wiezieniach, ale w końcu dostali wyroki, od 14 do 25 lat. 15 lutego 2008 , Raul uwolnił pięciu dziennikarzy, natychmiast uzyskali oni azyl w Hiszpanii. Za kratami zostało jeszcze 19. I wszyscy wiemy, że uwolnienie tych kilku osób, nie było gestem dobrej woli ze strony Raula, lecz kartą przetargową. Castro musi okazać taki gest, by Hiszpania, zechciała z nim rozmawiać.
Jednak duch opozycyjny na Kubie nie umarł. Wiadomo, że opozycjonistę trzeba zabić żeby przestał działać. Lecz gdy zabije się opozycjonistę, natychmiast rodzi się dwóch na jego miejsce. Mimo związanych rak, życia w niegodziwych warunkach, prawa do spotkania z rodziną nie częściej niż raz na trzy miesiące, mimo wszystkich tych przeszkód, oni wciąż walczą.
Hector Masada Gutierrez, 65 lat, dziennikarz, pisarz. Pisał swoją książkę na małych karteczkach, zwijał je w rurki niczym papierosy i przekazywał « normalnym » więźniom, którzy mają łatwiejszy kontakt z rodziną. W ten sposób teksty docierały do jego żony, która za pomocą przyjaciół wywiozła je do Miami. Dzięki temu opublikowano: « Enterrados vivos », « Pogrzebani żywcem », opowieść o losie opozycjonistów w więzieniu.
Ricardo Gonzalez Alfonso, poeta. Od 2005 roku napisał dwa tomiki poezji « Historia sangrada » - Krwawa historia i “ Hombros sin rostros”- Cienie bez twarzy. Zostały one wywiezione i opublikowane w Hiszpanii. Jego żona, jedna z założycielek “Dam w bieli”, Alida Viso, wydała tam zbiór felietonów: „Panie prezydencie, mój mąż jest bardzo chory”.
Czarna wiosna 2003 zadała cios prosto w serce prasie niezależnej na Kubie. “Dziś ma się lepiej niż kiedykolwiek”, mówi Yoani Sanchez- “Jesteśmy nową generacją, nie mamy już nad sobą Fidela grożącego palcem”. W tej chwili na Kubie wydaje się ponad 10 tytułów prasy niezależnej, którą dostarcza się pod osłoną nocy do domów sprawdzonych czytelników. Yoani jest młoda, niepokorna , niebojaźliwa, prowadzi bloga pod wlasnym nazwiskiem. To jedna z pięciu osób , która na portalu Desdecuba.com, relacjonuje wydarzenia na Kubie nie bojąc się krytykować polityki dyktatora.” A jeśli po Ciebie przyjdą?”-pytają komentatorzy. “ Ja się nie boję”, odpowiada dziewczyna.
Bo teraz na Kubie nastąpiła nowa era. Era odwagi. Jeszcze niedawno opozycjoniści mówili: bądźmy ostrożni. Parę dni temu byłam w Barcelonie na spotkaniu z więźniami politycznymi, których uwolniono15 lutego. Ich apel brzmi: już się nie bójmy. Już się nie bójmy.
Ania Alfonso Gonzalez
źródła:
Desdecuba.com
Rsf.org
Po pięciu latach na Kubie zmieniło się niewiele. Przy władzy wciąż jest Castro, owoce czarnej wiosny wciąż nie maja dostępu do słońca, bo 55 z nich wciąż jest w wiezieniach, ale w końcu dostali wyroki, od 14 do 25 lat. 15 lutego 2008 , Raul uwolnił pięciu dziennikarzy, natychmiast uzyskali oni azyl w Hiszpanii. Za kratami zostało jeszcze 19. I wszyscy wiemy, że uwolnienie tych kilku osób, nie było gestem dobrej woli ze strony Raula, lecz kartą przetargową. Castro musi okazać taki gest, by Hiszpania, zechciała z nim rozmawiać.
Jednak duch opozycyjny na Kubie nie umarł. Wiadomo, że opozycjonistę trzeba zabić żeby przestał działać. Lecz gdy zabije się opozycjonistę, natychmiast rodzi się dwóch na jego miejsce. Mimo związanych rak, życia w niegodziwych warunkach, prawa do spotkania z rodziną nie częściej niż raz na trzy miesiące, mimo wszystkich tych przeszkód, oni wciąż walczą.
Hector Masada Gutierrez, 65 lat, dziennikarz, pisarz. Pisał swoją książkę na małych karteczkach, zwijał je w rurki niczym papierosy i przekazywał « normalnym » więźniom, którzy mają łatwiejszy kontakt z rodziną. W ten sposób teksty docierały do jego żony, która za pomocą przyjaciół wywiozła je do Miami. Dzięki temu opublikowano: « Enterrados vivos », « Pogrzebani żywcem », opowieść o losie opozycjonistów w więzieniu.
Ricardo Gonzalez Alfonso, poeta. Od 2005 roku napisał dwa tomiki poezji « Historia sangrada » - Krwawa historia i “ Hombros sin rostros”- Cienie bez twarzy. Zostały one wywiezione i opublikowane w Hiszpanii. Jego żona, jedna z założycielek “Dam w bieli”, Alida Viso, wydała tam zbiór felietonów: „Panie prezydencie, mój mąż jest bardzo chory”.
Czarna wiosna 2003 zadała cios prosto w serce prasie niezależnej na Kubie. “Dziś ma się lepiej niż kiedykolwiek”, mówi Yoani Sanchez- “Jesteśmy nową generacją, nie mamy już nad sobą Fidela grożącego palcem”. W tej chwili na Kubie wydaje się ponad 10 tytułów prasy niezależnej, którą dostarcza się pod osłoną nocy do domów sprawdzonych czytelników. Yoani jest młoda, niepokorna , niebojaźliwa, prowadzi bloga pod wlasnym nazwiskiem. To jedna z pięciu osób , która na portalu Desdecuba.com, relacjonuje wydarzenia na Kubie nie bojąc się krytykować polityki dyktatora.” A jeśli po Ciebie przyjdą?”-pytają komentatorzy. “ Ja się nie boję”, odpowiada dziewczyna.
Bo teraz na Kubie nastąpiła nowa era. Era odwagi. Jeszcze niedawno opozycjoniści mówili: bądźmy ostrożni. Parę dni temu byłam w Barcelonie na spotkaniu z więźniami politycznymi, których uwolniono15 lutego. Ich apel brzmi: już się nie bójmy. Już się nie bójmy.
Ania Alfonso Gonzalez
źródła:
Desdecuba.com
Rsf.org
W związku z 5 rocznicą Czarnej Wiosny na Kubie przygotowaliśmy APEL.
Ambasada Republiki Kuby: consulcu@medianet.pl
Przyłącz się do akcji domagającej się uwolnienia więźniów politycznych bezprawnie przetrzymywanych na Kubie. Wyślij na adres ambasady kubańskiej apel o następującej treści:
W piątą rocznicę Czarnej Wiosny apeluję do rządu kubańskiego o uwolnienie poniższych więźniów sumienia i więźniów politycznych na Kubie. Ich aresztowania były zupełnie bezprawne, gdyż, realizując Projekt Varela, działali oni zgodnie z konstytucją (par. 88), domagając się podstawowych praw obywatelskich dla narodu kubańskiego. W geście solidarności domagam się zatem, by przywrócono im wolność, której niesprawiedliwie ich pozbawiono.
En lel quinto anivesario de la Primavera Negra llamo al gobierno cubano a que libere a los siguientes presos de conciencia y a los presos políticos en Cuba. Su encarcelamiento es ilícito, porque, realizando el Proyecto Varela, actuaban de acuerdo con la constitución (par. 88) persiguiendo los básicos derechos civiles para la nación cubana. En el gesto de solidaridad exigo entonces que les devuelvan la libertad, porque se la quitó de la injustamente.
1.Nelson Alberto Aguiar Ramírez
2.Orlando Zapata Tamayo
3. Raúl Arencibia Fajardo
4. Pedro Argüelles Morán
5.Víctor Rolando Arroyo Carmona
6. Mijail Barzaga Lugo
7.Oscar Elías Biscet González
8.Marcelo Cano Rodríguez
9. Francisco Chaviano González
10. Rafael Corrales Alonso
11. Eduardo Díaz Fleitas
12. Antonio Ramón Díaz Sánchez
13.Alfredo Rodolfo Domínguez Batista
14. Alfredo Felipe Fuentes
15. Efrén Fernández Fernández
16.Juan Adolfo Fernández Sainz
17. José Daniel Ferrer García
18. Luis Enrique Ferrer García
19. Próspero Gaínza Agüero
20.Miguel Galván Gutiérrez
21. Julio César Gálvez Rodríguez
22. José Luis García Paneque
23.Ricardo Severino González Alfonso
24. Diosdado González Marrero
25. Léster González Pentón
26.Jorge Luis González Tanquero
27.Leonel Grave de Peralta Almenares
28.Iván Hernández Carrillo
29.Normando Hernández González
30.Juan Carlos Herrera Acosta
31. Regis Iglesias Ramírez
32. José Ubaldo Izquierdo Hernández
33. Rolando Jiménez Posada
34. Reinaldo Miguel Labrada Pena
35.Librado Ricardo Linares García
36. Virgilio Marante Guelmes
37.José Miguel Martínez Hernández
38.Mario Enrique Mayo Hernández
39.Luis Milán Fernández
40.Rafael Millet Leyva
41.Nelson Moliné Espino
42.Ángel Juan Moya Acosta
43. Jesús Miguel Mustafá Felipe
44.Félix Navarro Rodríguez
45. Pablo Pacheco Avila
46.Arturo Pérez de Alejo Rodríguez
47. Omar Pernet Hernández
48. Horacio Julio Pina Borrego
49. Fabio Prieto Llorente
50.Alfredo Manuel Pulido López
51.Arnaldo Ramos Lauzerique
52.Ricardo Ramos Pereira
53. Blas Giraldo Reyes Rodríguez
54.Alexis Rodríguez Fernández
55.Néstor Rodríguez Lobaina
56.Omar Rodríguez Saludes
57. Claro Sánchez Altarriba
58.José Enrique Santana Carreira
59. Ariel Sigler Amaya
60. Guido Sigler Amaya
61. Ricardo Silva Gual
62.Fidel Suárez Cruz
63. Manuel Ubals González
64. Héctor Raúl Valle Hernández
65.Antonio Augusto Villareal Acosta
66.Héctor Fernando Maseda Gutiérrez
Przyłącz się do akcji domagającej się uwolnienia więźniów politycznych bezprawnie przetrzymywanych na Kubie. Wyślij na adres ambasady kubańskiej apel o następującej treści:
W piątą rocznicę Czarnej Wiosny apeluję do rządu kubańskiego o uwolnienie poniższych więźniów sumienia i więźniów politycznych na Kubie. Ich aresztowania były zupełnie bezprawne, gdyż, realizując Projekt Varela, działali oni zgodnie z konstytucją (par. 88), domagając się podstawowych praw obywatelskich dla narodu kubańskiego. W geście solidarności domagam się zatem, by przywrócono im wolność, której niesprawiedliwie ich pozbawiono.
En lel quinto anivesario de la Primavera Negra llamo al gobierno cubano a que libere a los siguientes presos de conciencia y a los presos políticos en Cuba. Su encarcelamiento es ilícito, porque, realizando el Proyecto Varela, actuaban de acuerdo con la constitución (par. 88) persiguiendo los básicos derechos civiles para la nación cubana. En el gesto de solidaridad exigo entonces que les devuelvan la libertad, porque se la quitó de la injustamente.
1.Nelson Alberto Aguiar Ramírez
2.Orlando Zapata Tamayo
3. Raúl Arencibia Fajardo
4. Pedro Argüelles Morán
5.Víctor Rolando Arroyo Carmona
6. Mijail Barzaga Lugo
7.Oscar Elías Biscet González
8.Marcelo Cano Rodríguez
9. Francisco Chaviano González
10. Rafael Corrales Alonso
11. Eduardo Díaz Fleitas
12. Antonio Ramón Díaz Sánchez
13.Alfredo Rodolfo Domínguez Batista
14. Alfredo Felipe Fuentes
15. Efrén Fernández Fernández
16.Juan Adolfo Fernández Sainz
17. José Daniel Ferrer García
18. Luis Enrique Ferrer García
19. Próspero Gaínza Agüero
20.Miguel Galván Gutiérrez
21. Julio César Gálvez Rodríguez
22. José Luis García Paneque
23.Ricardo Severino González Alfonso
24. Diosdado González Marrero
25. Léster González Pentón
26.Jorge Luis González Tanquero
27.Leonel Grave de Peralta Almenares
28.Iván Hernández Carrillo
29.Normando Hernández González
30.Juan Carlos Herrera Acosta
31. Regis Iglesias Ramírez
32. José Ubaldo Izquierdo Hernández
33. Rolando Jiménez Posada
34. Reinaldo Miguel Labrada Pena
35.Librado Ricardo Linares García
36. Virgilio Marante Guelmes
37.José Miguel Martínez Hernández
38.Mario Enrique Mayo Hernández
39.Luis Milán Fernández
40.Rafael Millet Leyva
41.Nelson Moliné Espino
42.Ángel Juan Moya Acosta
43. Jesús Miguel Mustafá Felipe
44.Félix Navarro Rodríguez
45. Pablo Pacheco Avila
46.Arturo Pérez de Alejo Rodríguez
47. Omar Pernet Hernández
48. Horacio Julio Pina Borrego
49. Fabio Prieto Llorente
50.Alfredo Manuel Pulido López
51.Arnaldo Ramos Lauzerique
52.Ricardo Ramos Pereira
53. Blas Giraldo Reyes Rodríguez
54.Alexis Rodríguez Fernández
55.Néstor Rodríguez Lobaina
56.Omar Rodríguez Saludes
57. Claro Sánchez Altarriba
58.José Enrique Santana Carreira
59. Ariel Sigler Amaya
60. Guido Sigler Amaya
61. Ricardo Silva Gual
62.Fidel Suárez Cruz
63. Manuel Ubals González
64. Héctor Raúl Valle Hernández
65.Antonio Augusto Villareal Acosta
66.Héctor Fernando Maseda Gutiérrez
Komentarze
Pokaż komentarze (1)