Mówię po polsku - myślę po polsku?

Wefrunął Wajda na scenę i słynne zdanie wypowiedział:  "Będę mówił po polsku, bo myślę po polsku."
Oskar za całokształt twórczości filmowej. Cała Polska rozpływająca się ze wzruszenia. Ja też.

Czy to taki skrót myślowy? Czy żart? Czy Wajda rzeczywiście myśli, że myśli po polsku. On myśli, że myśli się w jakimś języku, a on akurat po polsku?

Do tej pory mnie to nurtuje.
A może więcej ludzi uważa, że myśli się w języku, w jakim się mówi?
Przecież język służy tylko do werbalizacji myśli, które powstają w jakimś wewnętrznym mózgowym języku. Mózgowy język jest wiele bogatszy od werbalnego. Człowiekowi nie starcza słów, aby zwięźle się wypowiedzieć. Mówi ciałem, mimiką, gestami. Okazuje emocje, aby wyrazić co czuje i myśli. Poezję pisze. "Chodzi mi o to, żeby język giętki powiedział wszystko, co pomyśli głowa" - kwintesencja tej świadomości. Wajda o tym nie wie?

Ciekawe w jakim języku myślał mój pies, którego zostawiłem 200 km od domu. Byłem pewien, że wskoczył do samochodu, więc odpaliłem i pojechałem. Dopiero na miejscu - wypuszczam psa, a go nie ma. Okazało się, że został na parkingu, pod blokiem znajomych, których odwiedzałem. Widział jak odjeżdżam, pewnie biegł kawałek za samochodem. Zawrócił, poszedł pod blok znajomych, poczekał, aż ktoś otworzył bramę, pobiegł na właściwe piętro pod drzwi i szczekał, aż go wpuścili.
Znam mojego psa od urodzenia. Dokładnie wiem co myślał:
O cholera! Co jest? Dokąd jedziesz? Jeszcze ja! No poczekaj! Ile mam cię gonić! No nie wygłupiaj się! Wiem, że lubisz się ze mną pobawić, ale to mnie wkurza! No dobra, poczekam chwilę, zaraz wrócisz....  ... Nie? 200 km to ja dygał nie będę, idę do znajomych, muszą mnie wpuścić, przecież nie będę nocował na dworze.
Tak myślał. Nie panikował, tylko stwierdził, że trzeba znaleźć rozsądne rozwiązanie tej sytuacji. Myślał w psim języku, który prawdopodobnie jest identyczny do języka jakim myśli Andrzej Wajda.
Ale Wajda myśli, że myśli po polsku.