Swobodna energia
W nauce, podobnie jak w życiu, najważniejsza jest prawda.
19 obserwujących
195 notek
217k odsłon
  1602   0

Ciemnota (nieoświeconość) fizyków 3

By NTNU, Faculty of Natural Sciences and Technology - Tatyana Sherstova-Muri, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=32423741
By NTNU, Faculty of Natural Sciences and Technology - Tatyana Sherstova-Muri, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=32423741

Za ciemnotę, jaka istnieje w światowej społeczności fizyków, najbardziej odpowiedzialni są najwyżej utytułowani fizycy. Uzyskali oni bowiem duży stopień niezależności w głoszeniu naukowych poglądów, więc mają największe możliwości, aby zacząć ciemnotę z fizyki usuwać. I kto to wie?... Może wkrótce zaczną to robić. Bo od dłuższego czasu istnieje już poważna przesłanka do usunięcia podstawowego błędu nauki o przyrodzie. Ten podstawowy błąd powstał, kiedy fizyka zrezygnowała z pojęcia "eter". A przesłanką jest to, że fizycy używają pojęcia "ciemna materia". A jaka jest różnica między pojęciami "eter" i "ciemna materia"? Takiej różnicy trudno się doszukać. Bo podobnie jak wcześniej fizycy nie wiedzieli, czym konkretnie jest eter, tak i dzisiaj nie wiedzą, czym jest ciemna materia. Wspólną cechą jest to, że miejscem dla istnienia eteru i ciemnej materii jest przestrzeń kosmiczna, czyli cały wszechświat. Różnicę można znaleźć jedynie w doświadczalnych faktach, na podstawie których kiedyś stwierdzano istnienie eteru i dzisiaj stwierdza się istnienie ciemnej materii. Kiedyś codziennym dostępnym dla każdego doświadczeniem było rozchodzenie się światła - od jego źródła we wszystkie strony. Uważano, że w kosmosie światło rozchodzi się w ośrodku, który został nazwany eterem, a proces ten przebiega w podobny sposób, jak rozchodzenie się dźwięku w powietrzu. A co tyczy się ciemnej materii, to jej obecność w kosmicznej przestrzeni jako pierwszy zauważył i nazwał astronom Fritz Zwicky. Później także inni astronomowie stwierdzali, że bez ciemnej materii galaktyki rozpadłyby się i nie powstałyby gromady galaktyk. Trzeba tu wspomnieć jeszcze, że astronomowie mówią także o istnieniu ciemnej energii. Ile w tym jest prawdy, astronomowie i fizycy będą mogli stwierdzić, gdy przeprowadzą proste doświadczenia.

O istnieniu subtelnego podstawowego składnika materii, wcześniej nazwanego eterem, następnie nazywanego ciemną materią, który otrzymał także nazwę protoelektronowego ośrodka, można dowiedzieć się na podstawie wyników kilku doświadczeń, które poniżej będą przedstawione. Oto doświadczenie, które jest związane ze zmianą masy ferromagnetycznego materiału podczas jego magnesowania.

___________________________________________________

Magnesowanie - jego wpływ na masę

Niniejszy artykuł jest w pewnym sensie kontynuacją dwóch innych artykułów na temat magnetycznego oszustwa w teoretycznej fizyce, czyli "Magnetyczne oszustwo" i "Dwustuletnie oszustwo w teoretycznej fizyce". Dotyczy on zjawiska, które jest trudne do zauważenia. Zatem nie ma w tym nic dziwnego, że nie dostrzegli go i nie zbadali pierwsi badacze magnetyzmu, elektryczności oraz związków między nimi - Hans Christian Oersted oraz Andre Marie Ampere. Im, po prostu, do głowy nie przyszło, że magnesowanie prowadzi do zagęszczania materii. Bo rzeczywiście, nie jest łatwo domyślić się tego, że stalowy klocek przed jego namagnesowaniem ma mniejszą masę od tej, jaką on uzyskuje już po namagnesowaniu.

Gdyby ci pierwsi badacze domyślili się istnienia zjawiska i zbadali go, to fizyka przedstawiałaby dzisiaj zupełnie inny obraz budowy materii. Przede wszystkim czołową rolę w opisie fizycznych zjawisk odgrywałaby materia próżni fizycznej, która dawniej była nazywana eterem. Bo wzrost masy magnesowanych materiałów jest w pewnym sensie naocznym dowodem tego, że proces magnesowania materiału prowadzi do zagęszczania w tym magnesowanym obszarze subtelnej materii próżni fizycznej. Podczas magnesowania za pomocą innego magnesu, bądź za pomocą elektrycznej cewki z prądem, dochodzi do powstawania w atomowej materii płynących strug subtelnej materii i do zagęszczania się tej płynącej materii. Zewnętrzny obraz tego zagęszczania istnieje i można go obserwować przynajmniej w dwóch postaciach. W jednym przypadku zjawisko zagęszczania subtelnej materii można obserwować w postaci wzajemnego przyciągania się zwojów w elektrycznej cewce z przepływającym prądem stałym, a w drugim przypadku zjawisko zagęszczania subtelnej materii przejawia się jako wzrost masy. Rośnie zarówno masa cewki, gdy zaczyna w niej płynąć stały prąd elektryczny, jaki i masa magnesowanego stalowego klocka.

Korzystając ze skromnych domowych możliwości, autor przeprowadził doświadczenie, którego celem było sprawdzenie, czy w prymitywnych domowych warunkach można stwierdzić istnienie zmiany masy materii pod wpływem magnesowania. W doświadczeniu była wykorzystana domowa waga szalkowa z zestawem ciężarków gramowych od 1 do 20 i ciężarków miligramowych od 10 do 500 miligramów. W doświadczeniu był wykorzystany magnes neodymowy o średnicy 18 mm i grubości 5 mm, który posłużył jako źródło magnetycznego pola. Obiektami, które w trakcie doświadczenia były magnesowane, był sklejony zestaw trzech stalowych płaskich podkładek - miał on postać pierścienia o grubości 6 mm i średnicach: wewnętrznej i zewnętrznej odpowiednio 11 mm i 21 mm - oraz stalowa kulka z łożyska o średnicy 18,8 mm.

Lubię to! Skomentuj76 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Technologie