Dyskusja o niewidzialnym

W polityczno-społecznej przestrzeni funkcjonują dwa listy intelektualistów. Pierwszy a priori podważa niewidzialne jeszcze dokonania badaczy z IPN, których tematem ma być Wałęsa. Drugi neguje zdanie tych co zanegowali. Naprzeciw siebie stanęli chociażby: Zbigniew Bujak – Karol Modzelewski, Jadwiga Staniszkis – Barbara Skarga, Bronisław Wildstein - Jan Kułakowski. Zresztą. Wszelkie porównania są bez sensu, ponieważ trudno by było „sparować” z kimkolwiek Wisławę Szymborską. Sam Bartoszewski wystarczyłby, aby zrównoważyć Pospieszalskiego i resztę.

Na przykładzie nowej dyskusji na temat rzeczywistej roli Wałęsy we współczesnej historii widać jak na dłoni, że osobiste animozje pozwalają na przekraczanie ideowych wartości, a nawet wyzbywanie się ich. Oto nastąpiło cudowne odwrócenie politycznych ideologii. Europejski liberał Geremek staje się nagle, na potrzeby chwili klasycznym, konserwatystą, chcącym uczynić nietkniętą postać Wałęsy w wydaniu klasycznym. Konserwatysta Wildstein porzuca na moment ideologiczną namiętność i apeluje w obronie swobody. Bo najważniejsza w tym wszystkim jest negacja wszystkiego co pochodzi z innej politycznej stajni.

 

 

Lech Wałęsa nie jest mistrzem intelektu. To prosty człowiek. Dlatego właśnie jest tak dobrym celem ataku intelektualistów. Co powie i tak odwróci się przeciw niemu. Bo intelektualiści są czujni i zawsze wiedzą najlepiej. "To list dosyć skandaliczny" tak Jacek Kurski komentował w TVP Info list intelektualistów broniących dobrego imienia Lecha Wałęsy. To dowód na to, że od czasu PRL zmienili się tylko nie ludzie, ale i środki. Zamiast profilaktyki pałkowej – słowo, a zwłaszcza jego ciężar.

 

Aktualna debata nad Wałęsą jest tak naprawdę dyskusją na niewidzialne argumenty. Chociaż… Bogowie też są niewidzialni, ale ich bytów wyznawcy nie negują.