Ku przestrodze, przed wyborami

 

Gdy siedzisz czytelniku o świcie, czy o zmroku,

przeczytasz tu opowieść o bardzo głupim smoku.

 

Pouczająca to historia,

niejedno przyjdzie skojarzenie,

wszak wokół wielu głupców żyje,

same barany i jelenie.

 

A smok był nietypowym smokiem,

ziać ogniem nie potrafił wcale,

ział za to ślicznie nienawiścią,

w tej kwestii miał prawdziwy talent.

 

W smoczym rozumku wielka dziurka

znów powiększała się ogromnie,

gad wciąż ambicje miał olbrzymie,

choć zachowywał się spokojnie.

 

Raz plan nakreślił siedząc dumnie

w swej najpiękniejszej smoczej jamie:

Ja w polityce się zatrudnię!

Co postanowię, niech się stanie !

 

Wybrał się wtedy na przechadzkę,

do partii zgłosił się przewodniej,

bo smok chciał zasiąść w parlamencie,

by czuć się mądrze oraz modnie.

 

 

Wypełnił wniosek o przyjęcie,

uśmiechał cicho się pod nosem,

że wkrótce pewnie go wybiorą,

że każdy wesprze go swym głosem.

 

Nie mylił się smok wcale bowiem,

gdy przyszedł czas wyborów wreszcie,

kampanię krótko podsumował:

wszyscy kochają mnie w tym mieście !

 

I wymachiwał swym ogonem

dumny z obietnic co je składał,

a obiecywał wszystkim wszystko,

z każdym wyborcą długo gadał.

 

Wszedł więc do Sejmu i zrozumiał,

wciąż rozglądając się na boki,

że się głupotą nie wyróżnia,

że naokoło same smoki.

Kłębią się w matni bezrozumnie,

hulają dziarsko zawadiaki,

głupie i tępe w zbitej masie,

choć w sumie fajne z nich chłopaki.

 

Wciąż stroją fochy, miny robią,

nie podważając swego męstwa,

bo smoki wszakże są jedynie

marnym odbiciem społeczeństwa.

 

W krzywym zwierciadle chyba jednak

odbił się obraz po raz wtóry,

kto im pozwolił na zwycięstwa?

Kto wpuścił smoki bez tresury?

 

Duszne powietrze ciężko wisi,

wyziew głupoty się unosi,

przewietrzyć izbę trzeba prędko!

Co rozsądniejszy - głos podnosi.

Nie słyszą jednak w tym tumulcie

nawoływania, choć słusznego.

Sprawdź, co na kartce masz wyborczej,

nim smoka wpuścisz kolejnego !