Smoleńsk? Nie, dziękuję

 W niedzielę rocznica katastrofy smoleńskiej. Chciałem więc zaznaczyć to w jakiś sposób w szkole. Wymyśliłem więc, że zrobię tzw. gazetkę ścienną na temat katastrofy. Ze strony władz szkoły dostałem odrazu zielone światło. Zarwałem więc noc, wydałem parę złotych. Wstałem rano, dumny "zrobiłem coś dla szkoły" - pomyślałem. Na korytarzu spotykam opiekuna Samorządu Uczniowkiego. Pokazuję mu przygotowane materiały i projekt gablotki: Na tle narodowej flagi znajdują się informacje o katastrofie, lista ofiar, lista kłamstw smoleńskich (głośnych wrzutek czy kaczek dziennikarskich odwołanych czy zdementowanych w mniej głośny sposób), dane techniczne Tu-154M, zdjęcia ofiar (w tym kilka zdjęć pary prezydenckiej, które nie pasowały do wizerunku złego kaczora i szarej gęsi), zdjęcia z miejsca katastrofy, zdjęcia dokumentujące niszczenie podstawowego dowodu w sprawie - wraku samolotu, zdjęcia rosyjskich służbistów wkręcających żarówki po katastrofie, zdjęcia wraku leżącego pod chmurką i książeczkę z uroczystośći pogrzebowych pary prezydenckiej. Opiekun popatrzył, wytłumaczyłem swoją wizję. Brakowało już tylko zgody dyrekcji. Zebrała się więc komisja - dwóch opiekunów SU, vice dyrektor, pedagog szkolny i nauczyciel historii. Nie miałem wstępu na "posiedzenie", więc wrazie wątpliwości nie mogłem niczego wyjaśnić czy dopowiedzieć. Po dwudziestu minutach komisja się rozeszła. Praca została w całości odrzucona. Powód? "Szkoła z założenia jest apolityczna. Nauczyciele nie życzą sobie takiej gazetki". Zapytałem więc: "Jak trzeba to mogę coś wyciąć, poprawić". Odpowiedź: "Nie. Pani dyrektor nie wyraziła aprobaty". Na to ja: "No to może chociaż zdjęcia? Ofiar, wraku..." Odpowiedź: "Nie. Zdecydowaliśmy, że nie będzie żadnej dużej gazetki. Umieścimy kartkę o katastrofie na tablicy samorządu". Na tym skończyła się rozmowa... Zgadnijcie Państwo, jakiego patrona ma moja szkoła?