Ścieki przemysłowe powstają w toku wielu procesów technologicznych różnych gałęzi przemysłu. By prawidłowo ocenić ich szkodliwość, należy znać zarówno skład ich pełnego odpływu z całego zakładu przemysłowego, jak i wszystkich strumieni wypływających z poszczególnych działów produkcji. Wskazane jest uzyskanie najlepszego możliwego stopnia neutralizacji i oczyszczenia ścieków, przy minimalnych nakładach finansowych.
Do najpowszechniej spotykanych rodzajów strumieni ścieków przemysłowych zaliczyć można: ścieki z zawartością cyjanków, chromu, ścieki kwaśno-alkaliczne oraz ścieki z zawartością fluorków. Każdy z tych strumieni wymaga odpowiedniego procesu neutralizacji.
Podstawowa instalacja do neutralizacji ścieków przemysłowych składa się z połączonych ze sobą linii przepływowych, którymi zrzuty ścieków prowadzone są do poszczególnych etapów neutralizacji. Pomijając zbiorniki pompowe ścieków surowych, zbiorniki reagentów i zbiorniki retencyjne ścieków stężonych ciąg technologiczny składa się z instalacji oczyszczania ścieków kwaśno-alkalicznych z komorą floktuacji i przeciwprądowego osadnika wielostrumieniowego, instalacji neutralizowania ścieków cyjankowych, reaktorów redukcji chromu i strącania fluorków, filtracji pośpiesznej w filtrach paskowym i antracytowym oraz instalacji odwróconej osmozy oraz instalacji wyparnej.
Proces redukcji chromu w ściekach jest konwencjonalny i składa się z następujących etapów: korekty do pH=2 za pomocą kwasu siarkowego(VI) H2SO4, redukowaniem disiarczanem(IV) sodu (Na2S2O5) do uzyskania danej wartości redox, neutralizacji roztworem wodorotlenku sodu (NaOH), flokulacji i sedymentacji.
Ścieki cyjankowe utleniane są poprzez dodanie chloranu(I) sodu (NaClO). Następnie przy zastosowaniu H2SO4 korygowany jest odczyn i przeprowadzony proces wytrącenia oraz sedymentacji wodorotlenków cynku, miedzi i ewentualnie kadmu. Ścieki kwaśno-alkaliczne, zawierające cyjanki miedzi, cynku, potasu, sodu i srebra neutralizowane są siarczanem(VI) żelaza(II) (FeSO4). Ścieki te powinny mieć odczyn kwaśny, co umożliwi wytrącenie ewentualnie obecnej krzemionki stanowiącej zagrożenie dla stanu membran odwróconej osmozy - RO (ang. Returned Osmozis).
W ściekach fluorkowych za pomocą wapna podawanego w formie roztworu prowadzony jest proces strącania fluorków. Istnieje również możliwość neutralizacji HF w przepływie ścieków fluorkowych kierowanych na wyparkę próżniową.
Ścieki po procesach utleniania cyjanków, redukcji chromu, neutralizacji, wytrącania i sedymentacji, jako mieszanina wszystkich ścieków zostają podane na filtr piaskowy, a następnie na filtr węglowy (antracytowy). Przefiltrowane ścieki podawane są przez mikrofiltr do instalacji odwróconej osmozy, skąd po zatężeniu koncentrat jest odprowadzany do wyparki próżniowej, a dalej na krystalizator próżniowy, gdzie następuje końcowe zagęszczenie do pulpy krystalicznej. Natomiast woda z RO jest podawana do instalacji wody demineralizowanej. W ten sposób odzyskana woda w dalszym etapie wykorzystywana jako woda procesowa.
Zautomatyzowany proces neutralizacji sterowany z centralnego komputera z wizualizacją układu technologicznego i procesów wszystkich instalacji pozwala na precyzyjne dozowanie reagentów, wg wskazań aparatury kontrolno-pomiarowej, co powoduje zmniejszenie ogólnej ilości wytwarzanych odpadów niebezpiecznych z jednoczesnym zmniejszeniem koncentracji metali w całej masie odpadów.
W pełni zautomatyzowana i nowoczesna technologia chemicznego oczyszczania ścieków, odzysku wody i selekcji odpadów spełnia wymagania Najlepszej Dostępnej Techniki B.A.T. (ang. Best Available Technique). W okresie normalnej eksploatacyjnej pracy neutralizator nie emituje ścieków przesyłanych do kanalizacji miejskiej.
Komentarze
Pokaż komentarze