7 obserwujących
11 notek
21k odsłon
  1555   0

Binienda, karty na stół!

Rys 1
Rys 1

Jutrzejsza (tj. dnia 2013-10-16) debata Zespołu Macierewicza ma pogrążyć dra inż. Macieja Laska. Tak przynajmniej twierdziniezależna, która informuje, iż przedstawione zostaną dowody na kłamstwa oficjalnej strony. Korzystając z okazji jako, że w trakcie spotkania Zespołu wystąpić ma Binienda zadam kilka pytań, które niezbędne są do weryfikacji jego symulacji impactu skrzydła z drzewem.

Material 143

Binienda w swoich prezentacjach, tudzież wypowiedziach niejednokrotnie powołuje się na model materiałowy MAT 143, który ma być pewnikiem uzyskania poprawnych wyników. W tym miejscu należy wytłumaczyć, iż MAT 143 nie jest gotowym input file, a jedynie dokumentem instruującym o sposobie implementacji danych do LS-Dyny.

Na poniższym rysunku przedstawiono strukturę pliku wsadowego opisującego matematycznie materiał drzewa wraz z objaśnieniem skrótów, jak również informacjami podanymi przez Biniendę, jako rzekomymi input data.

Ciekawa niekonsekwencja w poczynaniach Biniendy jest pokazana na Rys. 1. Otóż w danych drzewa brzozowego wartość jego gęstości wynosi 1000 kg/m^3, zaś w tabeli pokazującej LS-Dyna MAT 143 input file wartość gęstości brzozy wynosiła 700 kg/m^3 (kolumna zatytułowana ro). Zastanawiająca jest dana o gęstości równej 1000 kg/m^3, gdyż wartość gęstości brzozy w rzeczywistości wynosi 700 kg/m^3, tak jak Binienda pokazał w tabeli, która rzekomo odzwierciedla jego input file. Ponadto w swoich wypowiedziach Binienda wielokrotnie wspominał, iż do symulacji zawyżył wartości fizyczne, mechaniczne brzozy, natomiast w inputfile pokazana jest wartość rzeczywista brzozy.

W tym miejscu pojawiają się dwa pytania. Pierwsze związane z gęstością równą 1000 kg/m^3, skąd taka dana, drugie zaś czy udostępniony został opis pliku dla zawyżonych parametrów brzozy.

Na podstawie rys. 1 analizując dalej zapis input file modelu materiałowego Biniendy warto zwrócić uwagę na parametr GHARD (u Biniendy Hard). Otóż jego wartość wynosi 0 i jak podaje dokument związany z MAT 143 odpowiada ona plastyczności idealnej. Jednakże jak wiadomo po przekroczeniu granicy plastyczności krzywa zależności odkształceń od naprężeń nadal rośnie, lecz znacznie wolniej, aniżeli uprzednio i wówczas mamy do czynienia z plastycznością ze wzmocnieniem. Dlatego też w tym wypadku, jako że w trakcie zderzenia granica plastyczności została przekroczona, parametr GHARD powinien być większy od zera.

Kolejny interesujący fakt jest to, iż Binienda pokazuje jakoby metoda erozji nie została zaimplementowana do modelu materiału, co pokazuje ustawienie współczynnika ifail na wartość defaultową, czyli zero. Jednakże obserwując symulację Biniendy wyraźnie widać erozję elementów brzozy. Czyżby Binienda próbował ukryć wykorzystanie tej metody, wbrew zaleceniom twórców ogólnego modelu materiałowego dla drzewa oraz wbrew ogólnym tendencją do niewykorzystywania metody erozji, gdyż ta nawet przy bardzo gęstej siatce nie da zbieżności.

Kolejne dysproporcje pomiędzy input file, a parametrami przedstawionymi przez Biniendę pokazano na rys. 2. W tym miejscu należy zadać pytanie skąd te dysproporcje?

Ponadto w udostępnionym w internecie dokumencie przedstawiającym wyniki symulacji (link do dokumentu:https://www.google.pl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=2&ved=0CD8QFjAB&url=http%3A%2F%2Fmcfns.com%2Findex.php%2FJournal%2Farticle%2FdownloadSuppFile%2F153%2F134&ei=OqRdUtTrCeX44QTei4BA&usg=AFQjCNHXGWReFUKfJ4tfJjFPTCnP3alSyw&bvm=bv.54176721,d.bGE&cad=rja) Binienda podaje parametry brzozy będące odmiennymi od pokazanych w prezentacji, jednakże wciąż nie tożsamych z wartościami zaimplementowanymi do modelu matematycznego. Co więcej wartość zaimplementowana choćby modułu Younga prostopadłego do włókna jest znacząco mniejsza od rzeczywistego parametru – dla rzeczywistego 515, zaś zaimplementowanego 243. W pozostałych parametrach również wartości zaniżono.

Kolejnym pytaniem związanym z zaimplementowanym materiałem jest jego walidacja. Binienda nie wspomina o sposobie sprawdzenia poprawności owego. Jedynie powołuje się na informacje zawarte w dokumencie opisującym MAT 143. Co więcej, z tego dokumentu kopiuje zdjęcia mające potwierdzić poprawność modelu materiałowego. Otóż, jak już wspomniano MAT 143 nie jest gotowym plikiem do użycia i po każdym stworzeniu wymagana jest odpowiednia walidacja, której tutaj zabrakło. Gdyby takowa się pojawiła Binienda nie zawahałby się o tym napomnieć. Oczywiście chodzi o walidację procesu niszczenia drzewa, a nie jedynie odkształceń, o czym bardzo krótko napomniano w dokumencie Application of Numerical Methods for Crashworthiness Investigation of a Large Aircraft Wing Impact with a Tree.

GEOMETRIA PŁATA

Pytania związane z modelem płata oparte zostały na informacjach zawartych w dokumencie Application of Numerical Methods for Crashworthiness Investigation of a Large Aircraft Wing Impact with a Tree.

Pierwsze pytanie jakie należy zadać Biniendzie to na jakiej podstawie przyjął, że grubości ścianek dźwigarów, czy żeber oraz poszycia są constant. Ponadto jak się ma nawet parametryczny model do rzeczywistości, jeżeli przeprowadzona została analiza dla grubości ścianek dźwigarów znajdujących się w granicach od 5mm do 20mm, jeżeli w miejscu impactu grubości ścianek dźwigarów miały wartość: dźwigar no. 1 – 3mm, no. 2 – 2.5mm, no. 1 – 2 mm, które to nie mieszczą się w zakresie rozpatrywanym przez Biniendę. To samo tyczy się grubości ścianek żeber, które Binienda przyjął równe 3mm, gdzie w miejscu zderzenia wartość ta wynosiła circa 1mm (informacje dotyczące grubości elementów struktury płata w miejscu zderzenia otrzymane z Biura Konstrukcyjnego Tupoleva, ponadto potwierdzone w innym źródle).

W kwestiach geometrii, jak również aerodynamiki, gdyż obciążenia płata Binienda wyliczył z wykorzystaniem oprogramowania CFD, należy zadać pytanie jaki profil płata i na jakiej podstawie potwierdził zgodność profilu z rzeczywistością (koordynatów profilu podanych w książce dotyczącej aerodynamiki Tu-154M).

Na sam koniec pytanie o odległość pomiędzy krawędzią natarcia, a dźwigarem no. 1. Jak to jest możliwe, iż uszkodzeniu uległo około 60-80cm w głąb kesonu nr 1, jednakże brzoza została ścięta przez dźwigar no. 1 bez uszkodzenia owego. Otóż dystans pomiędzy krawędzią natarcia, a dźwigarem no. 1 w rzeczywistości wynosi circa 350mm, zaś Binienda uważa, iż wcięcie nastąpiło na dystansie od 600 do 800 mm. Jeżeli tak by było to dźwigar no. 1 musiałby być zniszczony. W związku z owym czy nie jest to ostateczny dowód na błędny model Biniendy?

Odpowiedź na te pytania pozwoliłaby na możliwość jakiejkolwiek dysputy o animacji Biniendy, jednakże bez upublicznienia plików wsadowych niemożliwa jest pełna recenzja animacji, bo na dzień dzisiejszy mamy jedynie animację, zaś można by to nazwać symulację po przedstawieniu input files.

Zobacz galerię zdjęć:

Rys 2
Rys 2 Rys 3
Lubię to! Skomentuj19 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale