Gadżeciarze
Nacisk na połysk, luksusowe ubrania, błyskotki, dodatki warte więcej niż dobrej jakości dżinsy, ponadto: strojność, wystawność, wykwintność... i co najgorsze: na co dzień.
Nie ma potrzeby odświętności, nie ma świątecznego nastroju.
Łaszki, fatałaszki... codziennie inne, codziennie nowe, modne, trendy, wymyślne, bardzo ozdobne...
Jednak dzisiejsze pokolenia właśnie szata zdobi, bez wymyślnych strojów czują się gorsi, niedowartościowani. Przerażające zjawisko.
Smutny obraz degrengolady, desperacji, degradacji wartości ogólnoludzkich.
Wygląd - strój, fryzura - to się liczy.
Dodatkowo obraża się i wprost naśmiewa się z osób ubranych zwyczajnie, skromnie, bez przepychu. Dzieci są na to bardzo wrażliwe.
Rozdarte emocjonalnie.
Co jest ważne? Dokąd iść?
Czują się gorsze, upokorzone, niepewne siebie.
Kolejny etap - to odrzucenie rodziców jako niedopasowanych i nienadążających za modą i trendami.
Mój styl to odmienność, nigdy nie cieszyło mnie, jeśli ktoś miał tę samą rzecz. Ubrania miały być po swojemu wystylizowane.
Wtedy czułam się sobą, niezależnie od tłumu.
Nonkonformizm w stylu bycia i zachowaniu.
Gadżeciarstwo to jakaś norma społeczna,
która po prostu nie może się przyjąć.
Na pewno jest zgubna, deprymująca i niewartościowa.
Cieszą mnie drobiazgi, małe rzeczy, a nade wszystko prostota stylu bycia, życia, jedzenia i ubierania.
Przemyślenie na dziś:
dawno w Polsce nie było wojny, okupacji, zaborów i rozbiorów.
Poddajemy się depolonizacji, bo jesteśmy (byliśmy) "papugą narodów".
Jesteśmy bezmyślnie wynaradawiani we własnym kraju.
Za naszą zgodą i naszym przyzwoleniem.
Ważne są papuzie piórka, pawie ogony. "Miałeś chamie czapkę z piór. Został ci się ino sznur..." -konsekwencje nie będą przyjemne.
Gorzkie refleksje wypełniają socjologiczne obserwacje polskości.
(c) Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie bez zgody autora zabronione.
Komentarze
Pokaż komentarze