Prezydent nam rozkręca się na dobre. Co prawda śrubki z niego jeszcze nie wypadają ale całość nabiera rotacyjnego przyspieszenia przed zbliżającą się siedmiomilowymi butami kampanią prezydencką.
Ostatnio wyrzucił dobrze mu życzącego fachowca - pokazując jaki z niego twardziel i w ogóle. Na uroczystości w muzeum Powstania warszawskiego mówił z głowy ośmieszając tym samym Hankę Niespodziankę, co trzymała była podpowiedzi kartkę i tak z niej czytała zamiast mowy wartkiej.
Na uroczystościach powyższych Kaczka odznaczył powstańców oraz Montera. Monter był dowódcą powstania. Dzielnie wysyłał na śmierć polskich żołnierzy, bez żadnej nadziei na wygraną. Odznaczył się w tym wysyłaniu bezprzykładnym bohaterstwem bo skończyło się to śmiercią w sumie ok 200 tysięcy osób. Za to uhonorwany został przez Prezydenta wysokim odznaczeniem.
Dla porównanie (każde jest kulawe) przychodzi postać dowodzącego beznadziejną obroną wyspy Iwo Jima. Tadamichi Kuribayashi wiedział, że obrona wyspy jest bez żadnych szans na zwycięstwo (przynajmniej od kiedy stało się jasne, że ani lotnictwo, ani marynarka nie pomogą). Wiedział też, że ta walka dla żołnierzy pozostających pod jego rozkazami to w zasadzie pewna śmierć.
Podobnie generał Chruściel, ps. Monter, pisał: "WSZYSCY KTÓRZY ROZPOCZĘLI WALKĘ WIEDZIELI, ŻE IDĄ NA PEWNĄ ŚMIERĆ, POZOSTALI ZAZDROŚCILI POLEGLYM. NADZIEMSKA SIŁA ROZPROMIENIAŁA SERCA."
Jest jednak pewna różnica. Kuribayashi, gdy większość zginęła i zbliżał się koniec walki, ruszył na czele żołnierzy do ataku, w którym zginął. No takie numery to nie w stylu naszego bohaterskiego dowódcy Powstania. On po dwóch miesiącach hekatomby, którą kierował, oddał się do niewoli, by pędzić następnie życie na tak zwanym zachodzie. Zmarł 1960 w USA.
Kuribayashi zginął ze swoimi żołnierzami w beznadziejnej walce. Monter swoich żołnierzy wysyłał na śmierć w beznadziejnej walce, samemu przezornie zachowując życie. Za to kolejny odważny intelektualista-Prezydent odznaczył go wysokim odznaczeniem państwowym.
Jego wysokość prezydent oznajmił jeszcze, że pragnie głęboko przeżywać rocznicę powstania Solidarności w towarzystwie Lecha Wałęsy. Do tego pomysłu nakłoniło go przekonanie, że rocznice należy obchodzić - ponad podziałami. I to nie byle jakimi podziałami ale - wszelkimi. No... skoro tak, to już nie ma co krępować i należy do grupy świętującej powstanie i sukces Solidarności, dołączyć pozostałych pomagierów w tym Czesława Kiszczaka. W końcu czas wygłupów się kończy, podziały zacierają, a jak wiadomo - zgoda buduje, niezgoda skutkuje przegraną kampanią wyborczą.



Komentarze
Pokaż komentarze (9)