Zbyszek Zbyszek
51
BLOG

Czwarte kłamstwo

Zbyszek Zbyszek Polityka Obserwuj notkę 4

Zawsze istnieje pewna grupa ludzi, których zachowań i postaw nie da się zaprogramować albo włożyć w z góry zaprogramowane ramy. Natura ludzka sprawia, że istnieje stale materializujący się margines niepewności jeśli chodzi o kierowanie ludźmi. Taka matrixowa anomalia. Ponieważ uniknięcie sytuacji braku sterowania jakąś częścią ludności jest niemożliwe, należy wprowadzić mechanizmy, które ewentualny bunt, czy postawy wrogie status quo pozwolą skanalizować bez szkody dla istniejących realnych mechanizmów władzy nad społeczeństwem.

Bardzo dobrym przykładem zaistnienia wyżej przytoczonych mechanizmów „zarządzania” społeczeństwem jest niedawna historia społeczeństwa polskiego. Wyizolowana z niego grupa, realizująca na co dzień interesy wrogiego mu obcego państwa znalazła się w sytuacji gdzie dotychczasową władzę opartą na bezpośrednich środkach przymusu musiała utracić. Poprzestanie przez tą grupę jedynie na owej konieczności, niosło ze sobą groźbę złowieszczych konsekwencji, gdy uwolniony spod przymusu, ciemiężony dotychczas lud zacznie podejmować swoje własne decyzje. Mogło się to skończyć represjami dla grupy rządzącej do tej pory społeczeństwem, a nawet eksterminacją niektórych ważnych jej członków.

Postawienie wobec takiej sytuacji ludzie ówczesnej bezpośredniej władzy odwołali się do metod opanowywania niechcianych zachowań, do metod kanalizowania niebezpiecznych dla nich anomalii.

Po pierwsze skoro nie możemy zapobiec sytuacji gdy jakaś grupa zacznie być wobec nas wroga (stopień wrogości jest tu dowolny) to musimy się „przyłączyć” do owej wrogości. Musimy dać owej grupie lidera bądź liderów których grupa uzna za swoich i powierzy im realizację swoich postulatów.

Aby lider mógł być realnie i autentycznie zaakceptowany przez niezadowoloną grupę społeczeństwa, musi uosabiać w jak najlepszy i bezkompromisowy sposób niezadowolenie tej części społeczeństwa, którą chcemy zmanipulować. Musi najlepiej z naszych wrogów nas atakować i wytykać nasze błędy. Musi bezkompromisowo stawiać sprawy i nieustępliwie żądać realizacji niezadowolenia społeczeństwa w praktyce. Musi mieć też propozycje, które w rozumieniu niezadowolonej grupy społecznej doprowadzą do realizacji jej aspiracji i postulatów.

W praktyce sprowadza się to do okłamywania tej niezadowolonej części społeczeństwa co do rzeczywistych intencji, celów i zamiarów osób i grup aspirujących do przewodzenia społecznemu niezadowoleniu oraz co do faktycznych skutków proponowanych rozwiązań.

Aby uniknąć konsekwencji, związanych z uzyskaniem możliwości podejmowania decyzji przez społeczeństwo znajdujące się do tej pory pod bezpośrednim przymusem władzy nadanej przez obce państwo, ludzie posiadający tą władzę musieli owo społeczeństwo niczym rozjuszonego byka odpowiednio ukierunkować.

Początkiem owego kierowania, albo kanalizowania niezadowolenia i wrogości społeczeństwa było wykreowanie mu kontrolowanych przez ludzi władzy – przywódców i grup przywódczych. Kreowanie to odbyło się pod nazwą „okrągły stół”. Był to przekaz medialny do społeczeństwa ukazujący mu, iż są światli wojownicy, stojący w opozycji do dotychczasowej władzy. Każdy członek niezadowolonego społeczeństwa mógł poznać ich nazwiska i postawy. I ostatecznie ich sukces, gdy na skutek ROZMÓW uzyskali oni odsunięcie komunistów od władzy.

Pragnienie wolności i końca rządów moskiewskiego nadania było tak wielkie, że przysłaniało ono zdumienie, iż tak ważne negocjacje toczą się przed kamerami telewizji oraz że odsunięcie realnej władzy można uzyskać w wyniku rozmów. Zdumienie, które przy głębszym przyjrzeniu się kazałoby stwierdzić, że nie są to żadne negocjacje, a skoro tak, to jest to medialna prezentacja, której celem jest poznanie przez społeczeństwo osób w niej pokazywanych.

Pierwszy raz u zarania nowej Polski okłamano więc Polaków organizując przedstawienie pod hasłem „okrągły stół”. W następstwie tego kłamstwa premierem Polski został dynamiczny i bezkompromisowy Tadeusz Mazowiecki, który siłą spokoju uspokajał aspiracje nieco zdziwionego społeczeństwa. Mechanizm władzy ustanowiony na skutek okrągłego stołu i pierwszych wyborów zapewniał ludziom „Moskwy” bezpieczeństwo od nagłych wrogich decyzji społeczeństwa, które przestało być poddane presji bezpośredniej siły fizycznej.

Jednakże okres rządów Tadeusza Mazowieckiego to mimo medialnej pracy nad nastrojami i poglądami Polaków, okres utrzymywania się wrogich postaw i nastrojów do ludzi dawnej władzy. Te postawy i nastroje mogły znaleźć swą realizację w postaci wybrania przez niezadowolonych Polaków osób, które mogłyby podjąć działania na szkodę dotychczasowych władców Polski. Wykonano więc operację nr 2, której hasłem było „Lech Wałęsa na prezydenta”.

Lech Wałęsa w o d r ó ż n i e n i u od Tadeusza Mazowieckiego artykułował właśnie postulaty rozliczenia komunistów, szybkiej i skutecznej akcji, jawnie wskazywał komunistów jako winnych wielu nieszczęść, które spotkały Polskę. Wałęsa w sposób niemal idealny wpisywał się i uzewnętrzniał nastroje niezadowolonej części społeczeństwa, której nie udało się ukształtować za pomocą rosnących w siłę środków oddziaływania medialnego.

W starciu Lech Wałęsa jako symbol rozliczenia i niejako zemsty na komunistach, kontra Tadeusz Mazowiecki jako symbol pogodzenia się z komunistami, ten drugi nawet nie przeszedł do drugiej tury wyborów prezydenckich. Ten wynik pierwszej tury obrazuje jak bardzo nastroje większej części społeczeństwa były wciąż wrogie ludziom, którzy sprawowali nad nim wcześniej bezpośrednią i totalitarną władzę. Kandydatura Lecha Wałęsy na prezydenta RP oraz objęcie przez niego tego urzędu było drugim kłamstwem społeczeństwu niepodległej Polski.

Po prezydenturze Lecha Wałęsy nie chodziło już o groźbę realnego odwetu dręczonego przez dziesiątki lat społeczeństwa na swoich dręczycielach. Groźba ta wraz z kanalizacją niezadowolenia społecznego za pomocą prezydentury Lecha Wałęsy została ostatecznie oddalona i ludzie „Moskwy” rządzący wcześniej Polską oddalili ostatecznie od siebie niebezpieczeństwo rewanżu ze strony społeczeństwa.

Społeczeństwu stworzono środowisko poglądów i właściwej wersji historii, zapewniono propagowanie tych poglądół i wersji poprzez niemal wszystkie media, tak że groźba odwetu za lata, w gruncie rzeczy niewoli zniknęła bo wykorzenione zostały o niej myśli ze świadomości większości społeczeństwa. Teraz chodziło jedynie o pełniejsze wykorzystanie tego społeczeństwa czyli o konsumpcję jego zasobów oraz wzmocnienie władzy realnie rządzących Polską ludzi.

Operacji przenoszenia zasobów ekonomicznych spod władzy i własności społeczeństwa na zewnątrz służyło kłamstwo nr 3 czyli „AWS zreformuje Polskę”. W czasie AWS ministrem skarbu był Emil Wąsacz, który pytany na którejś komisji o ważną decyzję prywatyzacyjną miał odwagę wyznać „Ja tylko podpisywałem te decyzje”, decyzja zaś przygotowywana była przez jego urzędników. Tak oto, AWS i jego przedstawiciele w sumie robili za słupa, za pomocą którego dokonywano transakcji na majątku społeczeństwa.

W ciągu dwudziestu lat po socjalizmie dwa razy sytuacja naprawdę wymknęła się spod kontroli. Był to czas premiera Olszewskiego, który swoim telegramem uniemożliwił Lechowi Wałęsie zgodę na utworzenie rosyjskich placówek w Polsce oraz czas egzotycznej koalicji PISu z nieboszczkami LPR i Samoobrona. Oba te okresy zakończyły się przedterminowo z ewidentnymi działaniami służb w tle.

Stosowanie kłamstwa i manipulacji w demokracji nie jest niczym nowym ani specyficznym dla zrujnowanego światopoglądowo kraju nad Wisłą. Kłamał sekretarz stanu USA na forum ONZ gdy uzasadniał rozpoczęcie wojny z Irakiem, kłamstwami i manipulacją nasączone są wielkie akcje i tematy współczesnego świata, jak ptasia a potem świńska grypa, wojna z terroryzmem, globalne ocieplenie. Kłamstwo stało się niezbędnym środkiem sterowania społeczeństwami dla tych, którzy chcą je dla swoich celów wykorzystać, albo choćby popchnąć w kierunku uznawanym za słuszny. Kłamstwo jest mechanizmem rządzenia bo siła jako mechanizm została zakazana. Realna władza nie jest już oparta o siłę, stąd mimo deklaracji że będzie oparta o wolę (jakże zmienną) ludzi, staje się oparta o inny zastępujący siłę mechanizm kierowania społeczeństwem, czyli kłamstwo i propagandę. Skoro nie możemy zmusić ludzi aby działali tak jak chcemy, musimy ich skłonić by myślili tak jak chcemy. Temu zadaniu poświęcają się środki masowego przekazu.

W zaścianku nad Wisłą mimo „normalizacji” sytuacji, zawsze może się zdarzyć jakaś kolejna anomalia. Jakieś niezadowolenie społeczne zdolne do oddziałania na struktury władzy. Dlatego musi być ktoś, kto celnie i bezkompromisowo będzie punktował wady i nieprawości obecnego systemu i jego źródeł. Ktoś kto będzie oferował rozwiązanie i przełożenie niezadowolenia w sferę praktycznych działań. Oczywiście, rozwiązanie które tak jak prezydentura noblisty (czy to nie będzie kiedyś potwarz – otrzymanie nagrody Nobla?) niczego nie zmieni. Rozwiązanie, które mówiąc po polsku wpuści po raz kolejny w maliny ludzi chcących prawdziwych zmian. Taki ktoś i takie rozwiązanie – na wszelki wypadek – należy mieć w pogotowi, na wypadek gdyby nieprzewidywalne zachowania ludzkie nie potoczyły się po wyznaczonym torze.

A gdy już wprowadzimy JOW, nie będziemy mogli mieć pretensji do nikogo. Bo przecież jeśli stanie się źle to nie wina partii ani liderów partyjnych. No cóż oni mogą, skoro to Polacy wybiorą sobie oddzielnych 460 reprezentantów. Czy to czyjaś wina, jeśli się nie dogadają, albo zrobią źle? Tylko skołowanych ostatecznie wyborców.

Zbyszek
O mnie Zbyszek

http://camino.zbyszeks.pl/  Kopia twoich tekstów: http://blog.zbyszeks.pl/2068/kopia-bezpieczenstwa-salon24-pl/

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (4)

Inne tematy w dziale Polityka