Gdy widzę tematykę postów internetowych od przysłowiowego Sasa do lasa, się pytam sam siebie, czy to ważne co Tusk powiedział a Palikot pokazał? A jeśli nie to o co tyle hałasu? Dlaczego ludzie z własnej i nie przymuszonej woli poświęcają temu tyle uwagi, którą przecież mogliby spożytkować znacznie efektywniej.
Są przecież rzeczy ważne, dotyczące procesów i spraw, które na nas oddziaływują albo będą miały skutek dla naszych dzieci i wnuków. Ludzie jednak z upodobaniem małpy czepiają się rzucanych im medialnie bananów i obierają ze skórki szukając słodyczy.
Wkurza mnie, że nie mogę sobie więcej poczytać o takich sympatycznych sprawach jak upadek reformy emerytalnej w Polsce, jak i dlaczego i kto winien i co z tego będzie? Na ile właściwie kolejne rządy przecież najjaśniejszej RP zadłużyły każdego jej dorosłego mieszkańca i dlaczego zadłużają nadal? Jak długo kolejne rządy mają zamiar zadłużać nas coraz bardziej ? Jakieś szacunki?
Przykład Grecji, której dług przekroczył PKB, zaś przy cenie obligacji dochodzącej do 7% Grecja będzie na same tylko odsetki musiała niedługo wydawać 17% swojego budżetu (zadłużając się dalej) jest wielce pouczający. Jednak brak dobrych tekstów informacyjnych, za to sporo o naszych partyjnych grach, partyjnych zapowiedziach, perspektywach tych zapowiedzi.
Gdy sprawa się już rypnie (ZUS usiądzie a oprocentowanie polskich obligacji dojdzie do 9%) nie będzie winnych. Wpuści się paru nowych liderów dla pokrzywdzonych, upozoruje jakiegoś tam kozła ofiarnego i nikt nie będzie pamiętał, że gdy Titanic tonął, to orkiestra blogerska grała chwilówki.
Zachodzę w głowę jeszcze, jak to jest, że od dziesiątków (niemal) lat wszystkie (niemal) państwa się coraz bardziej zadłużają a banki mają pieniądze, żeby im pożyczać. Skąd te banki biorą tą kasę? Bo chyba nie produkują jej z powietrza by następnie obciążyć nas od takiej produkcji rzeczywistymi odsetkami.
A... machnąć ręką. Przecież to co dla mnie ważne, dla innych - już nie. Bo to co ważne, to kwestia subiektywna.



Komentarze
Pokaż komentarze (2)