Nie tak dawno w "Galerii Krakowskiej" odbywał się ku uciesze jej klientów pokaz mody "Witaj wiosno" (czy jakoś tak). Młode gazele paradowały w wiosennych strojach, rozsyłając na prawo i lewo uśmiechy, kołysząc zachęcająco biodrami. Tudzież na udekorowaną scenę wyskoczyła dziewoja w stroju ludowym i do wesołej linii melodycznej dwóch absztyfikantów (również na ludowo) uderzało tanecznie do niej w awanse. Reflektory, oklaski, towary atrakcyjnie pokazane, udane przedstawienie.
Niedługo potem przelotnie spoglądając na ekran włączonego telewizora (nie oglądam ale przecież nie mieszkam sam) zauważyłem na scenie Radosława Sikorskiego. Mężczyzna w dobrze skrojonym garniturze, rozsyłał uśmiechy i gesty wzmocnienia i poparcia. Oklaski. Zaraz po nim pojawił się premier Donald Tusk. Mikrofon, garnitur, owacje, uśmiechy. Prawybory show.
Wieczorem w piątek była droga krzyżowa ulicami osiedla. Jakiś "gościu" w mieszkaniu na parterze, na widok kilkuset osobowej kolumny z lampionami zapalił światło odsłonił żaluzję i zaczął prezentować swoje pląsanie do skocznej muzyki rap czy disco (coś brzęczało).
W powietrzu wiosna. Wyczuwa się napięcie liści, czekających pąków, by rozkwitnąć, by wybuchnąć tą ekstazą życia, która spełnia się letnim gorącym popołudniem i kończy szumem jesiennych kolorowych lasów.
To wiosenne napięcie najwyraźniej udziela się wszystkim. Natura przeżywa je niezmiennie obojętne dla szaleństw ludzi, wiecznie pragnących zawłaszczyć sobie świat, albo przynajmniej jakąś jego cząstkę. Ludzie z kolei napinają muskuły, roją sobie marzenia o sukcesach i chcą sprzedać jak najwięcej.
No właśnie. Czego ?
Ile naturalności jest w tych wiosennych zachowaniach ludzi? A ile to "wiosna" marketingowa, czyli troskliwe pielęgnowanie trzody odbiorców telewizyjnych? Czy da się "udawać" wiosnę?
Ach... tyle zbędnych pytań. A ziemia... aż pachnie...



Komentarze
Pokaż komentarze