Legenda ilustrująca losy jednego z bohaterów gry komputerowej Warcraft opowiada o sytuacji gdy mężny i szlachetny książę zapędził się za wrogami w najodleglejszy kraj, gdzie odcięto jemu i jego żołnierzom drogę odwrotu. Nasz bohater nie miał wyboru - czekała go śmierć, jego samego i jego bliskich drogich mu towarzyszy broni. Jedyną szansą lecz jednocześnie groźną był znajdujący się w tej najdalszej krainie - mroźny miecz. Ten kto by go ujął w dłonie uzyskałby nadludzką moc, lecz jednocześnie miecz ów zmienia tego kto nim włada (pewna analogia do pierścienia z epopei Tolkiena). Bohater gry decyduje się na sięgnięcie po tę broń, pokonuje swoich wrogów lecz zmienia się w uosobienie zła, przechodzi ostatecznie na ciemną stronę.
Tyle legenda czyli bajka związana z przemysłem rozrywkowym. Ile z niej w doświadczanej przez nas rzeczywistości? Czy bajki rzeczywiście opowiadają rzeczywistość tylko językiem barwnym, przerysowanym i atrakcyjnym?
Do wyborów parlamentarnych w 2005 roku startowało oprócz PSL, SLD które w poprzednich wyborach zmiażdżyło solidarnościową konkurencję osiągając 41% poparcia. Naprzeciwko SLD stawały środowiska post solidarnościowe czyli PO i PiS z takim celem by hegemonię SLD zakończyć.
Jakież było zdziwienie PO gdy nagle i bez zapowiedzi jej najlepszy sojusznik w walce z SLD wbił jej niemal nóż w plecy atakując w kampanii wcale nie SLD tylko PO właśnie. Powstałą sytuacją Platforma była tak całkowicie zaskoczona, że nie potrafiła odpowiedzieć, przegrawszy wybory. Upokorzenia i bezmiaru frustracji i wściekłości dopełnił wynik wyborów prezydenckich, w których Donald Tusk nie potrafił przekonać do siebie większości Polaków i prezydentem został Lech Kaczyński.
Trauma, upokorzenie i poczucie beznadziejności skłoniły Platformę do sięgnięcia po najostrzejszą broń. Broń oszczerstwa i manipulacji, broń opluwania i insynuacji, broń masowego rażenia czekających tylko na hasło korespondentów zagranicznych, redaktorów wydań środków masowego przekazu. Przegrani uznali, że muszą zniszczyć PiS za wszelką cenę. Ceną tą okazała się jednak - jak w przypadku bajkowego bohatera - zmiana własnej tożsamości i osobowości.
Rozpoczął się proces głębokiej zmiany. Platforma pozbyła się takich ludzi jak Grażyna Gęsicka, Paweł Śpiewak, Jan Rokita czy Zyta Gilowska. Dusza i twarzami platformy stali się natomiast Władysław Bartoszewski, Stefan Niesiołowski, Zbigniew Chlebowski czy Janusz Palikot. Platforma z partii szerokich horyzontów wynikających z jasnej wizji przyszłości i wysokich standardów kultury w działaniu i wypowiedzi; stała się partią zapętlonej, prymitywnej wręcz agresji, której jedynym usprawiedliwieniem była wizja wroga, który groził demokracji.
Ta przemiana PO to jeden z najsmutniejszych procesów naszych ostatnich czasów politycznych. Obrócenie czegoś co jest perspektywiczne i twórcze w niszczącą i wsteczną siłę. Oczywiście i dzisiaj istnieje choćby teoretyczna szansa. Dzisiaj jeszcze wciąż Donald Tusk ma władzę pozwalającą mu zrobić w partii niemal wszystko. Zrobić coś co pozwoliłoby zetrzeć z jego wizerunku charakterystyczny wyraz twarzy Stefana Niesiołowskiego czy oczyścić jego głos z brudnych insynuacji magnata z Lublina. Tylko czy ów podniesiony niegdyś "miecz" mu na to pozwoli?
PiS dla odmiany wydaje się dobrym uczniem. Podmiotem, który bez emocji analizuje swoje sukcesy i porażki i wyciąga zeń wnioski. Po szoku jakim była katastrofa w Smoleńsku, PiS jest pierwszy u blogerów w internecie, PiS wzywa do współpracy, PiS nie chce się zagłębiać w przeszłość tylko budować nową przyszłościową Polskę.
Wobec tej retoryki i postawy, PO wydaje się bezradne. Jedyną bronią bowiem jaką dysponuje jest kampania oczerniania PiS. Ta broń jednak wikła Platformę w przeszłość. Jednoznacznie kreuje jej wizerunek jako Partii żyjącej przeszłością i urazami z tego okresu. Każdy atak PO na PiS jeśli nie napotka ostrej odpowiedzi obróci się przeciw PO, utwierdzając odbiorców w przekonaniu, że to partia agresji i czasu minionego. W zetknięciu z PiS, który jawi się jako siła dążąca do zgody i pracy dla przyszłości szanse PO będą dalej spadać, mimo albo i może z powodu wsparcia jej ataków przez większość mediów.
52
BLOG



Komentarze
Pokaż komentarze (1)